تکلیفمان ادا بشود، دنبال این نیستیم که یک منصبى به دست بیاوریم، شماها نیستید. و ما مى‌دانیم که از عهده شکر خدا نمى‌توانیم به در بیاییم. من خودم را عرض مى‌کنم، من شهادت مى‌دهم که خودم تاکنون دو رکعت نماز براى خدا نخوانده‌ام، هر چه بوده براى نفس بوده. دلیلش هم این است که اگر چنانچه جنت و نارى نباشد، آیا ما باز همان طور مشغول مى‌شویم به دعا یا خیر؟ دعاى ما آنى که هست براى این است که خداى تبارک و تعالى به ما عنایت کند و به ما روزى کند بهشت را و محترز کند از جهنم. آنى که عنایت آمال ماست همین است والا براى خدا آن وقت معلوم مى‌شود که اگر کلید بهشت و جهنم را به شما بدهند و بگویند که شما مختارید و هیچ کس از شما به جهنم نمى‌رود، هیچ کس از شما هم از بهشت محروم نیست، آن وقت آیا ما باز قیام مى‌کردیم به دفع شهوات؟ قیام مى‌کردیم به خواندن نماز؟ اینها پیش خود ماست. من خودم مى‌دانم که نیست این جور، نیستم این طور. امیدوارم که خداوند به شما توفیق بدهد، اتکال به خدایتان زیاد بشود و هر چى دارید از خداست و از خدا بخواهید و من دعاگوى شما هستم، در مواقعى که وقت دعاست به شما دعا مى‌کنم و امیدوارم خداوند مستجاب کند.

والسلام علیکم و رحمةالله