امیدوارم انشاءالله این عید مبارک به همه ملت‌هاى مظلوم و بخصوص به ملت شریف ما مبارک باشد. خداوند انشاءالله که با عنایات خاصه خود نظرى به‌این ملت بزرگ که باید گفت پرچمدار اسلام در این عصر هستند، به اینها عنایت خاصى بفرماید و آنها را از عنایات خاصه‌ى خود نصیب بزرگ عنایت بفرماید.

من در باره‌ى شخصیت حضرت امیر چه مى‌توانم بگویم و کى چه مى‌تواند بگوید. ابعاد مختلفه‌اى که این شخصیت بزرگ دارد، به گفتگوى ماها و به سنجش بشرى در نمى‌آید. کسى که انسان کامل است و مظهر جمیع اسماء و صفات حق تعالى است، ابعادش به حسب اسماء حق تعالى باید هزار تا باشد و ما از عهده بیان حتى یکى‌اش / را/ نمى‌توانیم برآییم. این شخصیت که جامع تضاد است، امور متضاد در او جمع است، کسى نمى‌تواند در حول و حوش او سخن بگوید، از این جهت من در این موضوع بهتر مى‌دانم که ساکت باشم. لکن مسأله‌اى را که بهتر است ما بگوییم، انحرافاتى است که براى ملت‌ها و خصوصاً براى شیعیان این حضرت پیش آمده است در طول تاریخ و دست‌هایى که این انحرافات را از اول به وجود آورده‌اند و توطئه‌هایى که بوده‌است در طول تاریخ اخیراً در این سال‌هاى اخیر، سده‌هاى اخیر پیش آمده است، آنها را عرض کنم.

مسأله غدیر، مسأله‌اى نیست که به نفسه براى حضرت امیر یک مسأله‌اى پیش بیاورد، حضرت امیر مسأله غدیر را ایجاد کرده است. آن وجود شریف که منبع همه جهات بوده است، موجب این شده است که غدیر پیش بیاید. غدیر براى ایشان ارزش ندارد، آن که ارزش دارد خود حضرت است که دنبال آن ارزش، غدیر آمده است. خداى تبارک و تعالى که ملاحظه فرموده است که در بشر بعد از رسول‌الله کسى نیست که بتواند عدالت را به آن طورى که باید انجام بدهد، آن طورى که دلخواه است انجام بدهد، مأمور مى‌کند رسول‌الله را که این شخص را که قدرت این معنا را دارد که عدالت را به تمام معنا در جامعه ایجاد کند و یک حکومت الهى داشته باشد، این را نصب کن. نصب حضرت امیر به خلافت این طور نیست که از مقامات معنوى حضرت باشد، مقامات معنوى حضرت و مقامات جامع او