تمام اینها ظاهر مى‌گویند که ما اقامه عدل مى‌خواهیم بکنیم، اما چه عدلى؟ عدل امریکایى، عدل امریکایى یعنى چه؟ یعنى هر کس خاضع به من شد، آن یک چیزى است که ما /باید/ او را قبولش داریم، هر کس منافع مملکتش را به ما داد ما او را قبول داریم! از آن ور شوروى هم همین است، همه این قدرت‌هاى بزرگ این طورى هستند و ما باید در مقابل تمام اینها بایستیم، همان طورى که جوان‌هاى ما بحمدالله الان در جبهه‌ها این پیروزى‌ها را، این پیروزى‌هاى بزرگ را به دست آوردند، باید تا آخر این مطلب باشد، باید هیچ درش سستى نشود تا وقتى که انشاءالله علم را به دست صاحب علم بدهند. بنابراین عید نوروز ما، یک عید نوروزى است که در یک وقتى واقع شده است که حجت بر ماست و او این است که زندگى سیدالشهدا، زندگى حضرت صاحب سلام‌الله علیه، زندگى همه انبیاء عالم، همه انبیاء از اول، از آدم تا حالا همه‌شان این معنا بوده است که در مقابل جور حکومت عدل را مى‌خواستند درست کنند /حکومت/ و مع الاسف به قدرى به گوش ما خواندند، به قدرى به گوش ملت ما خواندند، به گوش ملت‌هاى ضعیف خواندند که حکومت به شما چکار دارد، شما برو نمازت را بخوان، شما مسجدت را برو، همین! البته، ما اگر فقط مسجد برویم و دعا بکنیم و بعد هم دعا به عرض بکنم که آن بزرگان چه بکنیم، همه با ما خوب مى‌شوند! اما وظیفه این است که ما برویم مسجد بنشینیم دعا بخوانیم یا وظیفه این است که ما باید قیام بکنیم؟ وظیفه این است که ما همه باید همه چیز خودمان را در راه اسلام فدا بکنیم، چنانچه اولیاى ما این کار را کردند. و امروز شما مى‌بینید که این صدام را که - بحمدالله - سیلى خورده است و الان محو این سیلى است، الان نمى‌فهمد دارد چه مى‌کند. شما ببینید که این همه پیروزى‌اى که واقع شده، اصلاً این انکار مى‌کند که این جا چیزى واقع شده، این نمى‌فهمد که فردا این خبرنگارها، این خارجى‌ها مى‌آیند مى‌روند آن جا مى‌بینند چه خبر است. این یک همچو حیوانى است که مملکت خودش را، افراد خودش را، اشخاصى که مربوط به خودش هستند آنها را بمباران مى‌کند، بمباران شیمیایى مى‌کند که باید پاسدارهاى ما به داد آنها برسند.

من باید تشکر کنم از این ملت، این ملت شریف خودمان و خصوصاً از این کسانى که در جبهه‌ها مشغول هستند یا پشت جبهه‌ها مشغول به این هستند که آنها را کمک کنند، ما باید تشکر کنیم از اینها و خصوصاً از این جوان‌هایى که همه چیزشان را در راه اسلام دادند. شما ملاحظه مى‌کنید که اشخاصى مى‌آیند این جا، همه چیزشان را کانه دادند، معذلک مى‌گویند کاش که ما یک بچه کوچکى که داریم بزرگ بشود، برود جنگ بکند، اینها حجت بر ما هست، اینها حجت بر آن اشخاصى هست که تو خانه نشستند و نق مى‌زنند، تو خانه نشستند و به مردم تزریق مى‌کنند که نه، نروید جایى، خدا انشاءالله بیدار کند اینها را، خداوند انشاءالله اشخاصى را که مخالفت مى‌کنند یا از روى عمد یا از روى - عرض مى‌کنم - نفهمى مخالفت مى‌کنند، اینها را بیدار کند و اینها را در این سال نو تجدید کند. و خداوند انشاءالله این اسراى ما را، این کسانى که محبوب ما هستند، محبوب ملت ما هستند، این معلولین را، این اسرا را و این تمام کسانى که در آن جا در بند هستند، همه اینها را خداوند انشاءالله آزاد کند و ما را هم به وظیفه خودمان آشنا کند. و اى کاش کسى مى‌آمد و این ادعیه ائمه علیهم‌السلام