ما در تولد حضرت امیر جهات معنویش /را از/ دست ما ازش کوتاه است. ما /نمى‌توانیم/ از این جهات معنوى‌اى که در ایشان بوده است حتى یک جمله موافق با واقع نمى‌توانیم عرض کنیم، لکن بعضى از جهات که مربوط به خود جهت مادى است و جهات اجتماعى است، آن را مى‌شود گفت. شما ملاحظه کنید که یک نفر که خلیفه مسلمین است، زمامدار امور است، خلیفه است، این چه وضعى داشته است، در حالى که خلیفه است مى‌خواهد نماز جمعه بخواند، لباس زیادى ندارد، مى‌رود بالاى منبر، آن لباسى که دارد حرکت مى‌دهد - به حسب نقل - تا خشک بشود، دو تا لباس ندارد، یک کفشى را که خودش وصله مى‌کرده است، کفاشى مى‌کرده است، ازش مى‌پرسند /مى‌گوید/، حضرت مى‌فرماید که این کفش به نظر شما چقدر ارزش دارد، مى‌گویند: هیچ. مى‌گوید که: امارت بر شما هم، خلافت هم، در نظر من مثل این کفش و پایین‌تر از این کفش است، مگر این که اقامت عدالت کنم. شما کجا سراغ دارید که یک نفر خلیفه باشد و وضعش این طور باشد؟ حضرت امیر سلام‌الله علیه حقیقتاً مظلوم است و مظلوم بوده است، حتى در بین شیعیان هم مظلوم است. وقتى مى‌خواهند تعریف کنند از حضرت امیر، تعریف مى‌کنند به چیزهایى که بر خلاف واقع است و توهین به حضرت است، مثلاً مى‌گویند که انگشترش را که مى‌خواسته هدیه بدهد به فقیر، قیمتش خراج شامات بوده است! آن کسى که لباسش آن است، انگشتر مى‌پوشد که قیمتش خراج باشد؟! این یک دروغى است که اگر روایت هم داشته باشد، دروغ است - در صورتى که ندارد - وقتى مى‌خواهند معرفى کنند حضرت امیر را، به این جهات معرفى مى‌کنند، به همین جهات چیز. یا آنهایى که عارف لفظى هستند - عرفان حقیقى که کم است در دنیا - آنها هم وقتى که مى‌خواهند از حضرت نقل کنند، یک حرف‌هاى درویشى نقل مى‌کنند. آنى که هست واقعیتش را که نمى‌دانند، و این جهات ظاهرى هم که حضرت داشته است براى جهالت‌هایى که بوده است، منحرف کردند از واقعیتش، خیال کردند تعریف حضرت امیر به این است‌