معرف ایشان کتاب خودشان است و معرف حضرت صادق سلام‌الله علیه بعد از این که خود پیغمبر معرف است، خود وجودش معرف است، این فقهى است که با زبان ایشان بسط پیدا کرده است که براى احتیاج بشر از اول تا آخر هر مسأله‌اى پیش بیاید، مسائل مستحدثه، مسائلى که بعدها خواهد پیش آمد که حالا ما نمى‌دانیم، این فقه از عهده جوابش بر مى‌آید و هیچ احتیاج ندارد به این که یک تاویل و تفسیر باطلى بکنیم.

خود فقه، خود کتاب و سنت، خود فقهى که اکثرش را حضرت صادق سلام‌الله علیه بیان فرموده است، این فقه همه احتیاجات صورى و معنوى و فلسفى و عرفانى همه بشر را در طول مدت الى یوم‌القیامه، این محتوایش این طور است، اینها معرفى است که خود اینها معرف این بزرگوارانند و ما نمى‌توانیم که از آنها تعریفى بکنیم که لایق آنها باشد.

ادعیه ائمه کتاب صاعد است

ادعیه ائمه هدى دعاهاى آنها، همان مسائلى را که کتاب خدا دارد، دعاهاى آنها هم دارد با یک زبان دیگر. قرآن یک زبان دارد، یک نحو صحبت مى‌کند و همه مطالب را دارد منتها بسیاریش در رمز است که ما نمى‌توانیم بفهمیم و ادعیه ائمه علیهم‌السلام یک وضع دیگرى دارد، به تعبیر شیخ عارف و استاد ما، ادعیه کتاب صاعد است، قرآن صاعد. تعبیر مى‌فرمود به این که قرآن کتاب نازل است که از آن جا نزول کرده است و ادعیه ائمه کتاب صاعد است، همان قرآن است رو به بالا مى‌رود، جواب اوست تقریباً. کسى بخواهد بفهمد که مقامات ائمه چى است، باید رجوع کند به آثار آنها، آثار آنها ادعیه آنهاست، مهمش ادعیه آنهاست و خطابه‌هایى که مى‌خواندند. مثل مناجات شعبانیه، مثل نهج‌البلاغه، مثل دعاى یوم‌العرفه و اینهایى که انسان نمى‌داند که چه باید بگوید درباره آنها.

اگر چنانچه ائمه هدى فقط مسأله‌گو بودند، چکار داشتند بهشان این ظالمین و مستکبرین؟

در هر صورت ما عاجزیم از این که شکر این نعمت را بجا بیاوریم که ما اهل یک مذهبى هستیم که از این دو منبع هر دو استفاده مى‌کنیم. از منبع وحى و از منیع ولایت. و سایر فرق این منبع دوم را کم دارند و ما شکر این نعمت را نمى توانیم بجاى بیاوریم و از خداى تبارک و تعالى مى‌خواهیم که به ما توفیق بدهد که بتوانیم شکر این نعمت را بجا بیاوریم و وقتى که مفاد آیات شریفه را مى‌خوانیم یا سیره انبیا را ملاحظه مى‌کنیم، مى‌بینیم که آنها تمامشان یکى از کارهایى که البته مقصد نبوده لکن مقدمه بوده، این بوده است که عدالت را در دنیا ایجاد کنند. پیغمبر مى‌خواهد عدالت ایجاد کند تا بتواند آن مسائلى که دارد که آن مسائل، انسان مى‌خواهد درست کند، آن مسائل را طرح کند و از زمانى که وحى