ما خداى تبارک و تعالى را شکر مى‌کنیم که با این همه مشکلاتى که براى جمهورى اسلامى پیش آوردند و پیش خواهند آورد، جز ذات مقدس او پناهى نداریم، هر چه هست از اوست و هر چه خواهد شد هم از اوست و ما جز یک خدمتگزارى که باز هم توفیقش از اوست، چیزى نیستیم. /هم/ باید همه ما توجه داشته باشیم به این که ما خودمان چیزى نیستیم، هر چه هست اوست. اگر عنایات او نبود ما هیچ بودیم، چنانچه از ازل هم هیچ بودیم و بعدها هم از حیث حیثیت خودمان هیچیم، منتها ما هیچ‌ها اشتباه داریم، خیال مى‌کنیم ما هم یک چیزى هستیم و این یک حجابى است بین ما که امیدوارم خداى تبارک و تعالى این حجاب را بردارد و ما بفهمیم کى هستیم، اللهم ارنى الاشیاء کما هو . ارنى الاشیاء کما هو ؛ یعنى به حسب احتمال قوى این که، آن که هستند که صرف تعلق به او هستند، او را نشان بدهد، که اگر او را نشان بدهد معرفت خدا حاصل مى‌شود و اگر آن چیزى که ما همه در حجاب هستیم، آن حجاب برداشته بشود، معلوم مى‌شود که غیر از او کسى نیست و چیزى نیست و همه اشکالات در حجابى است که ما داریم، گمان مى‌کنیم چیزى هستیم. و من امیدوارم که خداى تبارک و تعالى به همه ما توفیق معرفت عنایت کند و توفیق خدمت به خلق‌الله.

این دولت و اقشارى که مربوط به دولت هستند در عین حالى که محرومترین قشرها هستند، با اخلاص ترین قشرها هستند

البته من از مشکلات دولت، از مشکلات کارمندان دولت، از مشکلات همه قشرهایى که در بین دولت کار مى‌کنند، آگاهم، چنانچه شماها بهتر آگاهید و من مى‌دانم که این دولت و این اقشارى که مربوط به دولت هستند در عین حالى که محرومترین قشرها هستند، با اخلاص‌ترین قشرها هستند و در عین حالى که با یک زندگى درویشانه مى‌گذرانند، بحمدالله قدرت معنوى دارند و هر چه زندگى زیادتر بشود، قدرت روحى کمتر مى‌شود. این /را/ مسلم است هر قدمى که دنیا براى آدم برمى‌دارد، انسان عقب مى‌گیرد، آنهایى که در کاخ‌هاى بسیار مجلل زندگى مى‌کنند، نگرانى‌شان بیشتر از آنى هست که درویش‌اند و در محله‌ها زندگى مى‌کنند، پس ما از این جهت هم /که/ شکرگزار هستیم که ما را در لباس‌