والاترين بندگان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١ - ب- ناسازگارى حدود اسلامى با رأفت و رحمت دينى

توجّه مى‌كنيد در اين روايات، كه فلسفه اجراى حدود را بيان مى‌كند، سخنى از انتقام و خشونت و مانند آن نيست؛ بلكه سخن از محبّت و رحمت و اقامه عدل و سيراب كردن جامعه اسلامى و مانند آن است.

ب- مطالعه چگونگى اثبات حدود شرعى، جلوه‌هاى ديگرى از رحمت و رأفت اسلامى را در آئينه حدود و مجازاتهاى اسلامى به نمايش مى‌گذارد.

بسيارى از حدود با چهار شاهد، يا چهار بار اقرار ثابت مى‌شود؛ بدين معنى كه بايد چهار نفر انسان عادل شهادت دهند فلان زن و مرد را در حال انجام عمل منافى عفّت ديده‌اند، تا بتوان حدّ شرعى بر آنها جارى كرد.

آيا چنين امرى امكان‌پذير است! ما در روايات و كتابهاى تاريخ، حتّى يك مورد نيافتيم كه عمل منافى عفّت با شهادت شهود ثابت شده باشد، تا بر اساس آن، حد جارى شود. بنابراين، راه فوق عملًا بسته است و اين خود نوعى رحمت اسلامى محسوب مى‌شود، كه شامل اين نوع گنهكاران گرديده است.

راه ديگر، كه اقرار خود گناهكار است، شرايط متعدّدى دارد. از جمله اين كه بايد چهار بار اقرار كند، و هر اقرار در مجلس جدا گانه‌اى باشد، به طورى كه اگر در يك مجلس چهار بار اقرار كند، يك مرتبه محسوب مى‌شود! [١] علاوه بر اين، اگر مجرم قبل از اثبات جرمش نزد حاكم شرع توبه كند، و از كار خود نادم و پشيمان گردد، و آثار ندامت و پشيمانى در افعال و كردارش ظاهر گردد، اجراى حد بر او مشكل است! [٢]

اين مطالب در روايات متعدّدى آمده كه به يك نمونه آن اشاره مى‌شود، تا شاهد رأفت و رحمت اسلامى جانشين حقيقى پيامبر صلى الله عليه و آله با مجرمى كه با پاى خويش به پشت ميز محاكمه آمده بود، باشيم:

«زن آلوده‌اى خدمت حضرت على عليه السلام رسيد، و از آن حضرت خواست كه با

[١]. مى‌توانيد رويات مذكور را در جلد ١٨ وسائل الشّيعه، صفحه ٣٧٧ به بعد، مطالعه فرماييد.

[٢]. مرحوم شيخ حرّ عاملى اين روايات را در جلد ١٨ وسائل‌الشّيعه، صحفه ٣٢٧ به بعد، نقل كرده است.