شيعه پاسخ مى گويد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦ - دلايل عقلى و نقلى بر عدم تحريف

شب و روز تلاوت و قرائت مى‌شد.

اضافه بر اين قرآن قانون اساسى اسلام و آيين زندگى مسلمين بود و در تمام زندگى آنها حضور داشت.

عقل و خرد مى‌گويد چنين كتابى ممكن نيست مورد تحريف و كم و زياد واقع شود.

روايات اسلامى كه از امامان معصوم (عليهم السلام) به ما رسيده نيز بر اصالت و تماميّت و عدم تحريف قرآن تأكيد مى‌كند.

امير مؤمنان على (عليه السلام) در نهج البلاغه با صراحت مى‌فرمايد:

«أنْزَلَ عَلَيْكُمُ الْكِتَابَ تِبْيَاناً لِكُلِّ شَىْ‌ء وَ عَمَّرَ فِيكُمْ نَبِيَّهُ أزْمَاناً حَتَّى أكْمَلَ لَهُ وَ لَكُمْ فِيمَا أنْزَلَ مِنْ كِتَاب، دِينَهُ الَّذِي رَضِىَ لِنَفْسِهِ‌

؛ خداوند قرآنى نازل كرده كه همه چيز را بيان مى‌كند، خداوند آن قدر به پيامبر (صلى الله عليه و آله) عمر داد كه دين خود را براى شما به وسيله قرآن كامل گرداند». [١]

در بسيارى از خطبه‌هاى نهج البلاغه سخن از قرآن به ميان آمده، و در هيچ جا كمترين اشاره‌اى به تحريف قرآن نشده، بلكه كامل بودن قرآن را روشن مى‌سازد.

در حديثى كه امام نهم، محمّد بن على التقى (عليه السلام) خطاب به يكى از يارانش پيرامون انحراف مردم از طريق حق سخن مى‌گويد، مى‌خوانيم:

«وَ كَانَ مِنْ نَبْذِهِمُ الْكِتَابَ أَنْ أقَامُوا حُرُوفَهُ وَ حَرَّفُوا حُدُودَهُ‌

؛ گروهى از مردم قرآن مجيد را رها كرده‌اند، به اين صورت كه عبارات‌

[١]. نهج البلاغه، خطبه ٨٦.