٤٧٢١/٣ . تهران ، حسن على معاون الدوله غفارى : ٣٩ ، زين العابدين گلپايگانى (مؤلف) ، بدون تاريخ كتابت ، رساله ششم مجموعه ، ٦٢ برگ[مجله نور علم : ١٦/١٠٤].

٧٨٣ . إيضاح دفائن النواصب(عربى)

از : محمد بن احمد بن على بن شاذان قمى ، ابوالحسن (قرن ٥ ق)

ابن شاذان در اين كتاب مثالب مخالفان ائمه عليهم السلام را جمع آورى نموده است ، عده اى با استناد به گفته كراجكى ـ كه شاگرد مؤلف بوده ـ در كتاب إيضاح المماثلة ، كه گفته : «إن إيضاح الدفائن هو المئة منقبة» ، بر اين عقيده اند كه اين كتاب همان مئة منقبة معروف به مناقب ابن شاذان است. ولى بنا به اظهار ميرزا يحيى بن محمد شفيع مستوفى اصفهانى (متوفاى بعد از ١٣٢٥ق) كه نسخه هر دو كتاب (مئة منقبة و المناقب) در نزد وى موجود بوده اين دو عنوان مربوط به دو اثر جدا از ابن شاذان هستند و مو ضوع هر كدام متفاوت با ديگرى است . براى اطلاع بيشتر به الذريعة ٢/٤٩٤ رجوع شود. تاكنون نسخه اى از اين كتاب شناسايى نشده است .

٧٨٤ . الإيقاظ(عربى)

از : محمد على بن محمد نجفى شاه عبدالعظيمى ، سيد (١٣٣٤ ق)

چهل حديث است در موعظه و اخلاق در موضوعات : ذكر الموت ، العقل ، الزهد ، الفقر ، الصمت ، الصبر ، التوكل ، اليقين ، الحسد ، الرحم ، الحرص ، الرحم ، البنج ، القمار و ...، مؤلف در آغاز و پايان كتاب عنوان نموده كه اين احاديث را از كتاب الوسيلة نقل نموده و همچنين از ديوان حضرت على عليه السلاماشعار زيادى را نقل نموده است. اين اربعين در سال ١٣١٤ق به همراه چهل حديثى ديگر از همين مؤلف به چاپ رسيده است. [الذريعة : ٢/٥٠٣ ؛ علماى معاصرين : ٣٠١] آغاز : بسمله حمدله أما بعد فيقول الأحقر ... إنى لما رأيت أن الأيام.