٤٠٨٢/١١ . تهران، ملك : ١٣١٥، نسخ، بدون نام كاتب، قرن ١٢ق، ١٠٦برگ [فهرست ملك : ١/٣١]. ٤٠٨٣/١٢ . قم، مرعشى : ٢٤٥٥، جلد دوم از احكام تطهير ثوب تا احكام اذان ، ولى در فهرست اشتباها جلد چهارم ذكر شده است، آغاز : و فى الفقيه نقل رواية أبى بصير و اعتبارها حينئذ واضح، نسخ، بدون نام كاتب، بدون تاريخ كتابت، ١٧٥برگ [فهرست مرعشى : ٧/٥١]. ٤٠٨٤/١٣ . قم، مرعشى : ٣٥٣٣، از اول كتاب تا باب العقود بين الأذان و الإقامة، نسخ، بدون نام كاتب، قبل از ١٠٥١ق، ١٦٢برگ [فهرست مرعشى : ٩/٣٢٨]. ٤٠٨٥/١٤ . شيراز، دانشكده پزشكى : ٦، جلد دوم : ابواب تطهير ثياب تا آخر كتاب صلاة، سعيد بن عبد اللّه جزايرى، بدون تاريخ كتابت [ميراث اسلامى ايران : ١/٤٢٣]. ٤٠٨٦/١٥ . يزد، وزيرى : ٢٠٦٩، نسخ، بدون نام كاتب، بدون تاريخ كتابت، رساله سوم مجموعه، «١٣٠ ـ ١٩٣»٦٤برگ [فهرست كتاب خانه وزيرى : ٤/١١٤٧].

٧٠٨ . أسرار البراعة و أنوار الفصاحة (مختصر شرح ابن ميثم)(عربى و فارسى)

از : على بن حسن بن نظام الدين گيلانى مريدانى، حكيم الملك نظام الدين (قرن ١١ ق)

شرح مفصلى است بر نهج البلاغة ، شارح ابتدا مقدمه اى مفصل در چهار «نهج» ـ مباحث دلالات، محسنات بديعيه، خطابه و امامت ـ آورده و اساس شرح خود را شرح ابن ميثم قرار داده و به همين دليل حقيقت شرح وى تلخيص شرح ابن ميثم قلمداد شده است . شارح پس از آوردن مقدارى از متن و ترجمه تحت اللفظى آن، به شرح مفصل آن با استفاده از شرح ابن ميثم و شرح ابن أبى الحديد پرداخته و به توضيح لغات و آيات و امثال و اخبارى كه امام عليه السلام در كلام خود به آنها اشاره كرده اند ، كوشيده است. تأليف اين كتاب در محرم ١٠٣٦ ق به پايان رسيده؛ ولى در ذريعه تأليف آن را در روز دوشنبه ٤ ربيع الاول ١٠٥٣ دانسته است. [الذريعه : ٢/٤٣٦ و ١٤/١٣٦ و ١٤٩ ؛ كشف الحجب و الأستار : ٦٩]