كتابى است مشهور كه در مقابل امالى شيخ طوسى به نام امالى ابن الشيخ خوانده مى شود و در تهران در سال ١٣٠١ق با همين نام به چاپ رسيده است . اين كتاب در هيجده مجلس تنظيم شده كه احاديث در آن با نام ابوعلى شروع و وى از پدرش (شيخ طوسى) نقل مى كند . اين احاديث را ابوعلى در سال ٥٠٩ق بر شاگردانش املاء نموده است . بنا به تحقيق مفصلى كه شيخ آقا بزرگ در الذيعه به عمل آورده ، اين كتاب بخش ديگرى از امالى شيخ طوسى است كه شيخ در سالهاى ٤٥٥ تا ٤٥٧ق بر شاگردانش از جمله فرزندش املاء نموده و فرزند شيخ در سال ٥٠٩ همين احاديث را به سند پدرش، بر شاگردان خود املاء نموده و آنها در اول سند نام ابوعلى را نوشته و پس از آن عده اى تصور نموده اند كه اين كتاب نگاشته ابو على است. بر همين اساس نسخه هاى اين كتاب در ذيل امالى شيخ طوسى معرفى شده است . [الذريعه : ٢/٣٠٩ رقم ١٢٣٩]

٧٦١ . الإمام الثانى عشر عليه السلام(عربى)

از : محمد بن عبدالصمد حسينى شهشهانى اصفهانى، سيد (١٢٨٧ ق) [١]

[١] انتساب كتاب به شهشهانى بنابر نوشته روى برگ اول نسخه منحصر اين كتاب صورت گرفته و قطعى نيست .