رساله اى در مباحثى پيرامون كائنات علوى و سفلى و احوال پيامبر اكرم صلى الله عليه و آلهو بعضى از واجبات دينى و اسرار آنها و اعمال قلبى عرفانى ، كه به امام صادق عليه السلامنسبت داده شده است . [١] اين كتاب در هفت معدن ـ هر معدن داراى چند مخزن و جواهر و مسائل ـ تنظيم شده با اين عنوانها : المعدن الأول : فى نزول وجود الكائنات من الالهيات؛ المعدن الثانى : فى العلوم الشرعية و الدين و الإسلام؛ المعدن الثالث : فى أحوال الرسول و أقواله و أسراره و مناقبه؛ المعدن الرابع : فى الإمامة؛ المعدن الخامس : فى الأعمال الظاهرة الشرعية؛ المعدن السادس : فى الأعمال الباطنة و تزكية النفس؛ المعدن السابع : فى الأخلاق المحمودة. [الذريعة : ٣/٢٧ ؛ فهرست مرعشى : ٢٧/٩٤ و ٩٥] آغاز : الحمد للّه الذى أنزل على عبده الكتاب و لم يجعل له عوجا دينا قيما لينذر بأسا شديدا .

نسخه ها :

٥٤٧٨/١ . قم ، مرعشى : ١٠٦٣١ ، آغاز : برابر نمونه ، نسخ ، ابوالقاسم بن حسن ، ١٢٤٠ق ، ٥٢ برگ[فهرست مرعشى : ٢٧/٩٤]. ٥٤٧٩/٢ . رشت ، فرهنگ : ٢١٧٣ ، محمد بن حسين ، ١٢٤٢ق ، رساله چهارم مجموعه [فهرست فرهنگ رشت : ١٢٨]. ٥٤٨٠/٣ . تهران ، دانشگاه تهران : ٣٤٣٣ ، نستعليق ، محمد على بن ملا محمد برغانى ، چهارشنبه ١٣ ذى قعده ١٢٥١ق ، رساله اول مجموعه ، ٤٨ برگ[فهرست دانشگاه تهران : ١١/٢٤٤٥].

[١] در الذريعه عنوان شده كه در اين كتاب در باره اشاعره چنين آمده : «فما قلته هو حق وصدق من اللّه و رسوله و ما اخترعته من فؤادى كما أن الاشاعرة اخترعوا مسائل عن انفسها لا عن اللّه ...» ، با توجه به آن كه مؤسس اشاعره (ابو الحسن على بن اسماعيل اشعرى) متولد ٢٦٠ق و متوفاى ٣٢٤ق است و امام صادق عليه السلاممتوفاى ١٤٨ق است نسبت آن به امام عليه السلام صحيح نيست .