آه سرد - سروش، محمد على - الصفحة ١٤٧ - ب - خويشتنپذيرى

كه نيازمند است اكنون در اين مرحله باشد ، تا گلى شود . ما آن را آنچنان كه هست مى پذيريم و بردبارانه ، منتظر شكوفايى اش مى نشينيم. ما بايد خود را به عنوان : نقّاشى هايى كه در فرايند تكميل خود هستيم ، غنچه هايى كه تبديل به گل مى شويم و انسان هايى كه در مسير تكامل هستيم، ملاحظه كنيم. براى افزايش پذيرش خود، ابتدا بايد موقعيت هايى را كه در آنها احساس ارزش شخصى يا پذيرش شخصىِ خود را از دست داده ايم ، كشف كنيم . اين موقعيت ها مى توانند امور زير باشند: ١ . ديگران از ما چيزى مى خواهند و ما جواب مثبت به آنها نمى دهيم يا اصلاً به آنها پاسخ نمى دهيم. ٢ . اشتباهى را مرتكب شده ايم يا شكست يا عدم توفيقى را در برخى تلاش هايمان داشته ايم. ٣ . ديگران را در وظايفى خاص يا در مورد ويژگى هايى خاص : مثل : هوش، توانايى هنرى، سخنرانى، اقتصاد، ورزش، آشپزى، موفّقيت شغلى يا حرفه اى، داشتن دوستان و بچه هاى موفّق، و... از خودمان ، لايق تر ارزيابى كنيم. ٤ . ديگران توجّه، عزّت و احترام بيشترى را در موقعيت گروهى ، به خود اختصاص مى دهند. ٥ . ديگران ، بيشتر بر ما مقدّم شده اند. ٦ . ما خود را داراى عيوب و نواقص زيادى تشخيص داديم. ٧ . ديگران از شما خشمگينانه انتقاد مى كنند يا شما را طرد مى كنند. ٨ . ديگران ، با ما موافق نيستند يا اعتقاد دارند كه ما اشتباه مى كنيم. ٩ . ديگران ، قادرند كه ما را اداره كنند و ما را تحت سلطه خود درآورند .