حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٣١٣ - د گزيده ها

ق/ ١٥٣٥ م) كه لشكر خراسان از ولايت دهلى، متوجه ممالك گجرات شد.

جهت حفظ و امن و دفع مرض و فتنه. اشتغال به علم حديث واجب آمد ... لاجرم بر خلاصه آن اختصار نمود، يعنى بر بيان بعضى از سير و شمايل و اخلاق سيّد المرسلين صلى الله عليه و آله اقتصار لازم ديد. به گفته برگل (٢/ ٨٢٣) خواسته به يك كرشمه دو كار كند: از تاخت و تاز «سپاهيان خراسان»، يعنى لشكر همايون كه از دهلى به گجرات آمده بودند، جلوگيرى كند و نيز بيمارى طاعون را برگرداند. در ١٠ «باب»: ١. احوال آن حضرت پيش از تولد تا پيش از بعثت؛ ٢. احوال ايشان پس از بعثت؛ ٣. نماز آن حضرت؛ ٤. زكات؛ ٥. روزه‌گيرى؛ ٦. حج گزارى ايشان؛ ٧. معاش و معاشرت ايشان؛ ٨. طب آن حضرت؛ ٩. دعاها؛ ١٠. احوال متفرق از غزوه‌ها، همسران، فرزندان و عمويان، موالى و حوارى و خدم و حارسان نگهبان ايشان، فرستادگان و كاتبان و دواب و سلاح و پوشاك ايشان. و خود بدان نامى نداده است. اين كتاب در برگل (٢/ ٨٢٣) به دو نام «سير نبوى يا منتخب سفر السعادة» و «السير و السلوك» به گونه دو كتاب ياد شده است. آغاز: حديثى كه سلسله اسناد آن را به عقل و نقل متصل گشته، مرفوع و عنعنه روايت آن ... حمد خداوندى است كه جواهر زواهر اخبار و آثار.

مشترك ١٠/ ٢١٨ «منتخب سفر السعادة: سير نبوى» (١ نسخه)، ٢٥٤ «سيرت النبى» (٢ نسخه)؛ نسخه‌ها ٦/ ٤٤٩١ «سيرت نبوى» (١ نسخه) كه به نادرست، به استناد فهرست بشير حسين (١/ ٢٢)، نام نگارنده را ميرعبد العاقل و تاريخ نگارش را ٧٤١ ق/ ١٣٤٠ م آورده است؛ استورى ١٩٢ ش ٢٣٩ «سير نبوى»؛ برگل ٢/ ٨٢٢ زندگى‌نامه و نام يا نشانىِ چهار كار ديگرش، ٢/ ٨٢٣ ش ٥١٤ «سير نبوى»؛ علماى هند ١٠٦؛ نفيسى ١/ ٣٧٢ زندگى نامه و چند كارش و همين اثر «سير نبوى يا منتخب كتاب سفر السعادة»؛ علماى هند ١٠٦.