«يا [كارهايشان] مانند تاريكى هايى است در دريايى ژرف ، كه موجى آن را فرو مى پوشانَد و روى آن ، موجى ديگر است و بالاى آن ، ابرى است. تاريكى هايى است كه بعضى بر روى بعضى ديگر ، قرار گرفته است . هر گاه [غرقه ]دستش را بيرون آورد ، به زحمت ، آن را مى بيند. خدا به هر كس نورى نداده باشد ، او را هيچ نورى نخواهد بود».

حديث

٦٦.امام كاظم عليه السلام : آقاى من! اين بنده غرقه در درياى لغزش ها را نجات بخش .

٦٧.امام على عليه السلام ـ در مناجاتش ـ :تو داناى نهان هايى. پس به من لطف نما كه از ديرباز ، همواره با آن كه بر خويش ، ستم روا داشته و در درياهاى خطاهايش غرقه گشته و فراوانى لغزش هايش ، او را به دست نابودى سپرده است، لطف داشته اى.

٦٨.امام على عليه السلام : معبودا ! گناهانم ، زبانم را بند آورده و گفتارم را بُريده است و مرا هيچ عذر و بهانه اى نيست . پس به جرم خويش ، اقرار دارم و به بدكردارى ام ، معترفم در بندِ گناه خويشم و گروگانِ كردار [ بد ] خود هستم و بى باكانه ، خويشتن را در درياهاى خطا افكنده ام.

٦ / ٤

درياى فتنه

٦٩.امام على عليه السلام : در درياهاى فتنه ها ، فرو رفتند و سنّت ها را رها كرده ، بدعت ها را گرفتند و در نادانى ، غرقه گشتند و دانش را به دور افكندند.