دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٢٥
ط ـ روسياهى در محشر «كسانى كه چهره هايشان سياه مى شود» ـ :
٧٣.امام على عليه السلام ـ در باره اين سخن خداوند متعال:اينان ، بدعت گذاران و فرقه گرايانِ اين امّت اند.
٥ / ٢
زيان هاى اجتماعى بدعت
الف ـ وا نهادن سنّت
٧٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ امّتى پس از پيامبرش در دين خود بدعتى را ننهاد ، مگر آن كه به جايش سنّتى را از دست داد.
٧٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ قومى بدعتى را ننهاد ، مگر آن كه به همان اندازه ، سنّتى از ميان رفت.
٧٦.امام على عليه السلام : هيچ كس بدعتى را ننهاد ، جز اين كه به سبب آن ، سنّتى را وا نهاد.
٧٧.امام على عليه السلام : هيچ بدعتى پديد آورده نشد ، مگر اين كه بر اثر آن ، سنّتى وا نهاده شد. بنا بر اين ، از بدعت ها بپرهيزيد و شاه راه هدايت را در پيش گيريد. بهترينِ كارها ، كارهايى هستند كه [در دين] ثابت شده اند [ و داراى پيشينه هستند ] ،[١] و بدترينِ كارها ، آنهايى هستندكه نوساخته اند [ و پيشينه دينى ندارند ].
٧٨.امام على عليه السلام ـ در خطبه معروف به «ديباج» ـ :برترين كارهاى درست ، آنهايى هستند كه پيشينه دارند، و بدترينِ آنها ، نوساخته هايند . هر نوساخته اى [در دين] ، بدعت است، و هر بدعتى ، گم راهى است و بر اثر بدعت هاست كه سنّت ها ، نابود مى شوند.
[١] . واژه «عوازم» ـ كه در متن عربى حديث آمده ـ ، جمع «عازمه» است و به معناى اعمال واجب و مستحبّى است كه سنّت بر آنها جارى گشته است ؛ امور ثابت شده با قرآن و سنّت ؛ امورى كه در درستى آنها ، قطع و يقين است .