دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٨٣
«و از ميان آنان ، گروهى هستند كه زبان خود را به [ خواندن ] كتابى [ تحريف شده ]مى پيچانند، تا آن [ بربافته ] را از [ مطالب ] كتاب [ آسمانى ] بپنداريد، با اين كه آن ، از كتاب [ آسمانى ] نيست؛ و مى گويند: «آن ، از جانب خداست»، در صورتى كه از جانب خدا نيست؛ و بر خدا دروغ مى بندند، با اين كه خودشان [ هم ] مى دانند» .ر . ك : بقره : ٨٠ ، آل عمران : ٩٣ و ٩٤ ، نساء : ١٧١ ، مائده : ٧٣ و ٨٧ ، انعام : ١٣٦ ـ ١٤٠ و ١٤٣ و ١٤٤ و ١٥٩ ، توبه : ٣٠ ، يونس : ١٥ .
حديث
١٤.حلية الأولياء ـ به نقل از عمر ـ :پيامبر خدا صلى الله عليه و آله [خطاب به عايشه] فرمود : اى عايشه ! «كسانى كه دين خود را پراكنده ساختند و فرقه فرقه شدند» ، اينان ، همان بدعت گذاران و فرقه سازان و گم راهان اين امّت هستند. اى عايشه! براى هر گنهكارى ، راه توبه باز است ، مگر فرقه سازان و بدعت گذاران، كه من از آنان بيزارم و آنان از من بيزارند . «آنان را نگه داريد كه بازخواست شدنى اند» ـ :
١٥.مجمع البيان ـ به نقل از اَ نَس بن مالك، در حديثى كه سند آن را به پيامبر صلى الله عليه و آله رسانده است ، در تفسير اين سخن خداوند متعال :يعنى از بدعت هايى كه بدانها فرا مى خواندند، بازخواست مى شوند .ر . ك : همين دانش نامه : ج ١٢ ص ٥٧ (بدعت / فصل دهم : شمارى از بدعت گذاران) .
٣ / ٢
بر حذر داشتن پيامبر صلى الله عليه و آله از بدعت و بدعت گذار
١٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بدترينِ كارها ، نوساخته هاست.[١] هر نوساخته اى ، بدعت است، و هر بدعتى ، گم راهى است .
[١] . عبارت «مُحدَثات الاُمور» ـ كه در متن عربى حديث آمده ـ ، به چيزهايى مى گويند كه نه در قرآن آمده باشد ، نه در سنّت ، و نه اجماعى بر آن شده باشد ؛ آيين نو و رسم تازه و بى سابقه در دين.