دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٣٩
٢٩٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه به عوض [الهى] يقين دارد ، بخشش مى كند.
٢٩٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه به عوض [الهى] يقين دارد ، سخاوتمندانه ، انفاق مى كند.
٢٩٥.امام على عليه السلام : كسى كه از احسان خويش دريغ ورزد ، ايمانش را استوار نساخته است.
٢٩٦.امام على عليه السلام ـ در وصف مؤمن ـ :هوس ، بر او چيره نمى آيد، و تنگ نظرى مقهورش نمى كند، و به آنچه مال او نيست ، طمع نمى بندد.
٢٩٧.امام على عليه السلام ـ در وصف فرمان بُرداران ـ :تنگ نظرى و بُخل را از خود دور مى گردانند و زكاتى را كه بر آنان واجب گشته است ، مى پردازند و از پرداخت آن ، خوددارى نمى ورزند.
٢٩٨.امام زين العابدين عليه السلام : من از پروردگارم شرم مى كنم كه برادرى از برادرانم را ببينيم و از خداوند ، برايش بهشت را مسئلت كنم و آن گاه ، در دينار و درهم ، بر وى بخل بورزم؛ زيرا چون روز قيامت بر پا شود ، به من مى گويند: «اگر بهشت ، از آنِ تو بود، بى گمان ، نسبت به آن بخيل تر و بخيل تر و بخيل تر بودى» .