دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤١٧
٢٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به اسماء دختر ابو بكر ـ :بيفشان ( / بپاشان / انفاق نما) ، و شمارش مكن ، كه خدا بر تو شمارش مى كند، و نگه مدار ، كه خدا از تو نگه مى دارد» .
٢٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بيفشان و بپاشان و نگه مدار ، كه خدا هم از تو نگه مى دارد.[١]
ج ـ انتقال نعمت
٢٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : براى خداوند ، بندگانى است كه نعمت ها را به سود بندگان ، در اختيار آنان نهاده است و تا زمانى كه بخشش كنند ، آن نعمت ها را در دستشان باقى مى گذارد، و هر گاه از [ بخشش ] آنها دريغ ورزند ، نعمت ها را از آنها مى گيرد و به ديگران ، منتقل مى سازد.
د ـ تلف شدن مال
٢٤٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ روزى نيست كه بندگان ، آن را آغاز كنند ، مگر اين كه دو فرشته فرود مى آيند و يكى از آنها مى گويد: «بار خدايا ! به انفاق كننده ، عوض عطا فرما» و ديگرى مى گويد: «بار خدايا ! مالْ دريغ ورزنده را تلف گردان ».
[١] . شريف رضى رحمه الله مى گويد : اين فرموده پيامبر ـ درود و سلام بر او باد ـ كه: «بيفشان و بپاشان» ، استعاره است و مراد اين است كه: مال خود را در راه خدا ، انفاق كن و در مسير طاعت خدا ، بخشش نما و آن را بى درنگ و زود ، در جايگاه هاى واقعى اش قرار بده، همچنان كه باد ، دانه ها و بذرها را به هر سويى مى پراكَنَد ، و ابر ، قطرات خود را مى تراوانَد. مراد از «نگه مدار ، كه خدا از تو نگه مى دارد» نيز اين است كه امساك مكن كه خداوند ، از تو امساك مى نمايد؛ زيرا كسى كه چيزى را انبار كرده ، نگهدارى كند ، در واقع ، آن را براى خود نگه داشته و از ديگران ، باز داشته است.