دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤١٣
٤ / ٤
زيان هاى اقتصادى
الف ـ بهره مند نشدن از دارايى
قرآن
«و هر كس بخل ورزد ، در واقع ، نسبت به خودش بخل ورزيده است».
حديث
٢٣٧.امام على عليه السلام : بخيل، خزانه دارِ وارثان خويش است.
٢٣٨.امام على عليه السلام : بخيل، [حتّى] اندكى از مال خود را از خويش ، دريغ مى كند ؛ ولى [به اجبار ،] همه آن را به وارثانش مى بخشد.
٢٣٩.امام على عليه السلام : به دارايى بخيل ، نويد ده كه يا حادثه در انتظار اوست يا وارث.
٢٤٠.امام على عليه السلام : آن كه مال را از كسى كه او را سپاس مى گويد ، دريغ دارد، آن را براى كسى به ميراث مى گذارد كه او را سپاس نگويد.
٢٤١.امام على عليه السلام : كسى كه خير [و ثروت] خود را از خويشتن ، دريغ ورزد و دارايى اش را براى ديگران بر جاى نهد، آدم موفّقى نيست.
٢٤٢.امام على عليه السلام : آدمى زاده، آن گاه كه واپسين روز از روزهاى دنيا و نخستين روز از روزهاى آخرتش فرا رسد ، دارايى و فرزندان و كردارش ، در برابر چشم او مجسّم مى شوند و به دارايى خويش مى نگرد و مى گويد: به خدا سوگند كه من نسبت به تو حريص و بخيل بودم !