٢٢٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سه كس اند كه خداوند متعال ، از آنان نفرت دارد: بخيل و منّت گذار و فاجر (يا فرمود :) بازرگانِ سوگندخوار، و تهى دستِ گردن فراز .[١]

٢٢١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دو خوى اند كه خداوند عز و جل ، آنها را دشمن مى دارد: بداخلاقى و بخل .

٢٢٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ چيزى نزد خداوند عز و جل ، منفورتر از بخل و بداخلاقى نيست.

٢٢٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دو خوى اند كه خداوند ، آنها را دوست دارد، و دو خوى اند كه خداوند ، آنها را دشمن مى دارد . امّا آن دو خويى كه خداوند ، دوستشان دارد: بخشندگى و گذشت است ؛ و آن دو خويى كه خداوند ، آنها را دشمن مى دارد: بداخلاقى و بخل است. هر گاه خداوند ، براى بنده اى خيرى را بخواهد ، او را به رفع نيازهاى مردم مى گمارد.

[١] . در مأخذ ، همين گونه آمده، ليكن شايد درست آن ، چنين باشد: «بخيلِ منّت گذار، بازرگان سوگندخوار، و درويش گردن فراز».