دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣١٣
٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در تنگ نظرى آدمى همين بس كه بگويد: «حقّم را مى ستانم و از كمترينِ آن نمى گذرم» .
٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همنشينى بد ، تنگ نظرى و ناسزاگويى و بدخويى است .
٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همنشينى بد ، تنگ نظرى و سختگيرى است ، و بداخلاقى ، شوم است .
٩.امام على عليه السلام : بخيل، [براى نبخشيدن] به انواع عذر و بهانه ها متوسّل مى شود .
١٠.امام على عليه السلام : بهانه تراشىِ فراوان ، نشانه بخل است.
١١.امام على عليه السلام : مال اندوزِ بخيل، براى كسى گِرد مى آورد كه از او سپاس گزارى نمى كند و بر كسى (خداوند) وارد مى شود كه عذرش را نمى پذيرد.
١٢.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ :خشم گرفتن بخيل بر بخشنده ، شگفت انگيزتر از بخل اوست .
١٣.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ :سخاوتمندان ، هنگام مرگ بخيلان ، شادمان مى شوند، و بخيلان ، هنگام گرفتار آمدن سخاوتمندان به فقر ، شادمان مى گردند.
١٤.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ :براى مردمانِ بخيل، ناديده گرفتن جرم بزرگ [ديگران] ، آسان تر است تا جبران كردنِ اندكْ احسان [ آنان ].
١٥.معانى الأخبار ـ به نقل از شُرَيح بن هانى ـ :امير مؤمنان عليه السلام از فرزندش حسن بن على عليه السلام پرسيد: «فرزندم !... تنگ نظرى چيست؟» . حسن عليه السلام پاسخ داد: اين كه [خرج كردن] اندك را اسراف بشمارى ، و آنچه را كه انفاق كرده اى ، هدر رفته بدانى.