دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٧
١٢١١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هنگامى كه به آسمان هفتم و از آن جا به سِدرة المنتهى و از سِدره به حجاب هاى نور بُرده شدم ، پروردگارم عز و جل مرا ندا فرمود كه : «اى محمّد! ... به وسيله قائم شما... زمين را از دشمنان خود، پاك مى كنم و دوستانم را وارث آن مى گردانم» . «و در حقيقت ، در زبور، پس از تورات نوشتيم كه زمين را بندگان شايسته ما به ارث خواهند برد» ـ :
١٢١٢.امام باقر عليه السلام ـ در باره آيه شريف :آن بندگان شايسته، ما هستيم .
١٢١٣.امام باقر عليه السلام ـ در تفسير همين آيه ـ :آن بندگان شايسته، خاندان محمّدند. درودهاى خدا بر آنان باد!
١٢١٤.امام باقر عليه السلام ـ در تفسير همين آيه ـ :آنان، ياران مهدى عليه السلام در آخر الزمان هستند .
١٢١٥.امام باقر عليه السلام ـ در تفسير همين آيه ـ :اين، وعده اى است به مؤمنان كه وارثِ سراسر زمين خواهند شد .
١٢١٦.امام على عليه السلام ـ در سخنانى كه در آن از خاندان محمّد صلى الله عليه و آله ياد مى كند ـ :به واسطه [پايمردىِ] ايشان ، حق به محلّ خود باز گشت و باطل از جايگاهش رانده شد .