امام تمام شده باشد; نمازش به طور جماعت صحيح است و يك ركعت حساب مى شود. اما اگر به مقدار ركوع خم شود و به ركوع امام نرسد نماز را به نيت فرادى تمام كند و احتياطاً دوباره بخواند.

(مسأله ١١١٨) اگر موقعى كه امام در ركوع است اقتدا كند و به مقدار ركوع خم شود و شك كند كه به ركوع امام رسيده يا نه، نمازش را به نيّت فرادى تمام كند و دوباره بخواند.

چهارم: مأموم جلوتر از امام نايستد

(مسأله ١١١٩) مأموم نبايد جلوتر از امام بايستد و احتياط اين است كه مساوى نباشد بلكه كمى عقب تر بايستد.

(مسأله ١١٢٠) در نماز جماعت بايد بين مأموم و امام پرده و مانند آن كه پشت آن ديده نمى شود فاصله نباشد و همچنين است بين انسان و مأموم ديگرى كه انسان به واسطه او به امام متصل شده است، ولى اگر امام مرد و مأموم زن باشد; چنانچه بين آن زن و امام يا بين آن زن و مأموم ديگرى كه مرد است و زن به واسطه او به امام متصل شده است پرده و مانند آن باشد اشكال ندارد.

(مسأله ١١٢١) اگر در نماز، بين مأموم و امام يا بين مأموم و كسى كه مأموم به واسطه او به امام متصل است بيشتر از يك قدم بلند فاصله پيدا شود نمازش قهراً فُرادى مى شود و صحيح است.

(مسأله ١١٢٢) اگر نماز همه كسانى كه در صف جلو هستند تمام شود; يا همه نيت فرادى نمايند، نماز صف بعد فرادى مى شود و بهتر است قصد فرادى نيز كنند.

(مسأله ١١٢٣) اگر در ركعت دوم اقتدا كند، قنوت و تشهد را با امام مى خواند و احتياط آن است كه موقع خواندن تشهد نيم خيز بنشيند يعنى انگشتان دست و سينه پا را بزمين بگذارد و زانوها را بلند كند، و بايد بعد از تشهد با امام برخيزد و حمد و سوره را بخواند، و اگر براى سوره وقت ندارد، حمد را تمام كند و در ركوع يا سجده خود را به امام برساند و اگر مى داند كه به امام در ركوع نمى رسد نيت فرادى كند و نمازش صحيح است.