و حرم امامان (عليهم السلام) وضو بگيرد، و همچنين براى همراه داشتن قرآن و خواندن و نوشتن آن و نيز براى مسّ حاشيه قرآن و براى خوابيدن وضو گرفتن مستحب است و نيز مستحب است كسى كه وضو دارد دوباره وضو بگيرد و اگر براى يكى از اين كارها وضو بگيرد هر كارى را كه بايد با وضو انجام داد، مى تواند بجا آورد; مثلا مى تواند با آن وضو نماز بخواند.

چيزهايى كه وضو را باطل مى كند

(مسأله ٢٧٠) هفت چيز وضو را باطل مى كند:

اول بول.

دوم غائط.

سوم باد معده و روده كه از مخرج غائط خارج مى شود.

چهارم خوابى كه به واسطه آن چشم نبيند و گوش نشنود ولى اگر چشم نبيند و گوش بشنود، وضو باطل نمى شود.

پنجم چيزهايى كه عقل را از بين مى برد: مانند ديوانگى و مستى و بى هوشى.

ششم استحاضه زنان كه بعداً گفته مى شود.

هفتم كارى كه براى آن بايد غسل كرد مانند جنابت، حيض، نفاس و مسّ ميّت.

احكام وضوى جبيره

چيزى كه با آن زخم و شكستگى را مى بندند و دوايى كه روى زخم و مانند آن مى گذارند

«جبيره» ناميده مى شود.

(مسأله ٢٧١) اگر در يكى از جاهاى وضو زخم يا دمل يا شكستگى باشد، چنانچه روى آن باز است و آب براى آن ضرر ندارد، بايد به طور معمول وضو گرفت.

(مسأله ٢٧٢) اگر زخم يا دمل يا شكستگى در صورت و دست ها كه روى آن باز باشد و آب ريختن روى آن ضرر داشته باشد، چنانچه كشيدن دست تر بر آن ضرر ندارد، دست تر بر آن بكشد و بنابر احتياط مستحب پارچه پاكى روى آن بگذارد به گونه اى كه جزء جبيره حساب شود و دست تر را روى پارچه هم بكشد; و اگر اين مقدار هم ضرر دارد يا زخم نجس است و نمى شود آب كشيد، بايد اطراف زخم را به طورى كه در وضو گفته شد، از بالا به پايين بشويد و بنابر احتياط واجب پارچه پاكى روى زخم بگذارد و دست تر روى آن بكشد و اگر گذاشتن پارچه