(مسأله ٥١١) نماز ميّت بايد بعد از غسل و حنوط و كفن كردن او خوانده شود و اگر پيش از اينها، يا در بين اينها بخوانند، اگرچه از روى فراموشى يا نداسنتن مسأله باشد، كافى نيست.

(مسأله ٥١٢) كسى كه مى خواهد نمار ميّت بخواند، لازم نيست با وضو يا غسل يا تيمّم باشد و بدن و لباسش پاك باشد و اگر لباس او غصبى هم باشد اشكال ندارد; اگرچه احتياط لازم آن است كه از سخن گفتن و يا خنديدن و پشت به قبله كردن در نماز خوددارى كند.

(مسأله ٥١٣) كسى كه نماز ميّت مى خواند، بايد رو به قبله باشد و نيز واجب است ميّت را مقابل او به پشت بخوابانند، به طورى كه سر او به طرف راست نمازگزار و پاى او به طرف چپ نمازگزار باشد.

(مسأله ٥١٤) مكان نمازگزار بايد از جاى ميّت پست تر يا بلندتر نباشد ولى پستى و بلندى مختصر اشكال ندارد.

(مسأله ٥١٥) نمازگزار بايد از ميّت دور نباشد ولى كسى كه نماز ميّت را به جماعت مى خواند، اگر از ميّت دور باشد، چنانچه صف ها به يكديگر متّصل باشند اشكال ندارد.

(مسأله ٥١٦) نمازگزار بايد مقابل ميّت بايستد، ولى اگر نماز به جماعت خوانده شود و صف جماعت از دو طرف ميّت بگذرد، نماز كسانى كه مقابل ميّت نيستند اشكال ندارد.

(مسأله ٥١٧) بين ميّت و نمازگزار، بايد پرده و ديوار يا چيزى مانند اينها نباشد ولى اگر