(مسأله ٧٣٨) در جايى كه ماندن در آن حرام است. مثلا زير سقفى كه نزديك است خراب شود بايد نماز نخواند و همچنين روى چيزى كه ايستادن و نشستن روى آن حرام است، مثل فرشى كه اسم خدا بر آن نوشته شده نبايد نماز بخواند.

شرط سوم، وسعت و گنجايش براى نماز.

(مسأله ٧٣٩) در جايى كه سقف آن كوتاه است و انسان نمى تواند در آنجا راست بايستد، يا به اندازه اى كوچك است كه جاى ركوع و سجود ندارد، نماز نخواند و اگر ناچار شود كه در چنين جايى نماز بخواند بايد به قدرى كه ممكن است قيام و ركوع و سجود را به جا آورد.

شرط چهارم، پاكى از نجاست سرايت كننده.

(مسأله ٧٤٠) مكان نمازگزار اگر نجس است نبايد به طورى تَر باشد كه رطوبت آن به بدن يا لباس او برسد ولى جايى كه پيشانى را بر آن مى گذارد اگر نجس باشد در صورتى كه خشك هم باشد نماز باطل است، و احتياط مستحب آن است كه مكان نمازگزار اصلا نجس نباشد.

شرط پنجم، تقدم مرد بر زن.

(مسأله ٧٤١) بنابر احتياط واجب بايد زن عقب تر از مرد بايستد و جاى سجده او از جاى ايستادن مرد كمى عقب تر باشد.

(مسأله ٧٤٢) اگر بين مرد و زن، ديوار يا پرده، يا چيز ديگرى يا تقريباً چهار متر و نيم فاصله باشد نمازشان صحيح است.

شرط ششم، بلندتر نبودن جاى پيشانى از محل ايستادن.

(مسأله ٧٤٣) جاى پيشانى نمازگزار از جاى زانوها و سرانگشتان پاى او، نبايد بيش از چهار انگشت بسته پست تر يا بلندتر باشد.