(مسأله ١٩٨٣) اگر در زمينى كه غصب كرده زراعت كند، يا درخت بنشاند، زراعت و درخت و ميوه آن مال خود اوست. و چنانچه صاحب زمين راضى نباشد كه زراعت و درخت در زمين بماند، كسى كه غصب كرده بايد فوراً زراعت يا درخت خود را اگرچه ضرر نمايد از زمين بكند و نيز بايد اجاره زمين را در مدتى كه زراعت و درخت در آن بوده به صاحب زمين بدهد و خرابى هائى را كه در زمين پيدا شده، درست كند مثلاً جاى درخت ها را پر نمايد. و اگر به واسطه اينها قيمت زمين از اولش كمتر شود، بايد تفاوت آن را هم بدهد. و نمى تواند صاحب زمين را مجبور كند كه زمين را به او بفروشد; يا اجاره دهد. و نيز صاحب زمين نمى تواند او را مجبور كند كه درخت يا زراعت را به او بفروشد.

(مسأله ١٩٨٤) اگر صاحب زمين راضى شود كه زراعت و درخت در زمين او بماند، كسى كه آن را غصب كرده، مى تواند آن را بپذيرد ولى بايد اجاره آن زمين را از وقتى كه غصب كرده تا وقتى كه صاحب زمين راضى شده بدهد.

(مسأله ١٩٨٥) اگر چيزى را كه غصب كرده از بين برود، در صورتى كه مثل گاو و گوسفند و فرش هاى دست بافت باشد بايد قيمت آن را بدهد و چنانچه قيمت بازار آن فرق كرده باشد، بايد قيمت روزى را كه ادا مى كند بدهد.

(مسأله ١٩٨٦) اگر چيزى را كه غصب كرده و از بين رفته مانند گندم و جو و فرش هاى ماشينى، انواع پارچه ها و ظرف هائى كه با كارخانه ها درست مى شود كه معمولاً مثل آن فراوان است باشد بايد مثل همان چيزى را كه غصب كرده بدهد ولى چيزى را كه مى دهد بايد خصوصياتش مثل چيزى باشدكه آن را غصب كرده و از بين رفته است.

(مسأله ١٩٨٧) اگر چيزى مثل گوسفند غصب نمايد و از مدتى كه پيش او بوده مثلاً چاق شود سپس تلف گردد بايد علاوه بر قيمت گوسفند، قيمت چاقى را نيز بدهد.

(مسأله ١٩٨٨) اگر چيزى را كه غصب كرده ديگرى از او غصب نمايد و از بين برود،