رساله توضيح المسائل - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٧٢
ركعتى انسان گمان دارد كه نماز را چهار ركعت خوانده، نبايد نماز احتياط بخواند.
(مسأله ٩٧٧) حكم شك و سهو در نمازهاى واجب يوميه و نمازهاى واجب ديگر فرق ندارد، مثلاً اگر در نماز آيات شك كند كه يك ركعت خوانده يا دو ركعت، چون شك او در نماز دو ركعتى است، نمازش باطل مى شود.
سجده سهو
(مسأله ٩٧٨) براى هفت چيز بعد از سلام نماز، انسان بايد دو سجده سهو به نحوى كه بعداً گفته مى شود به جا آورد:
اول:آنكه در بين نماز، سهواً حرف بزند.
دوم: سلام بى جا، مانند سلام در ركعت اول.
سوم: آنكه يك سجده را فراموش كند.
چهارم: تشهد را فراموش كند.
پنجم: آنكه در نماز چهار ركعتى بعد از سجده دوم شك كند كه چهار ركعت خوانده يا پنج ركعت.
ششم: ايستادن بى جا.
هفتم: نشستن بى جا.
(مسأله ٩٧٩) اگر انسان اشتباهاً يا به خيال اينكه نمازش تمام شده حرف بزند بايد دو سجده سهو به جا آورد.
(مسأله ٩٨٠) براى حرفى كه از آه كشيدن و سرفه پيدا مى شود، سجده سهو واجب نيست ولى اگر مثلاً سهواً آخ يا آه بگويد، بايد سجده سهو نمايد.
(مسأله ٩٨١) اگر چيزى را كه غلط خوانده دوباره به طور صحيح بخواند براى دوباره خواندن آن سجده سهو واجب نيست.