(مسأله ٩١٢) در قنوت هر ذكرى بگويد، اگر چه يك سبحان الله باشد، كافيست و بهتر است بگويد: لا اِلهَ اِلاَّ اللهُ الْحَلِيمُ الْكَريمُ لا اِلهَ اِلاَّ اللهُ الْعَلِىُّ الْعَظِيمُ سُبْحَانَ اللهِ رَبِّ السَّمَوَاتِ السَّبْع وَ رَبِّ اْلأرَضِينَ السَّبْع وَ ما فِيهِنَّ وَ ما بَيْنَهُنَّ وَ رَبِّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ وَالْحَمْدُ للهِ رَبِّ العْالَمِينَ.

مبطلات نماز

(مسأله ٩١٣) دوازده چيز نماز را باطل مى كند و آنها را مبطلات مى گويند:

اول آنكه در بين نماز يكى از شرط هاى آن از بين برود; مثلاً در بين نماز بفهمد مكانش غصبى است. و امكان خواندن در وقت در مكان مباح ممكن است.

دوم آنكه در بين نماز عمداً يا سهواً يا از روى ناچارى، چيزى كه وضو يا غسل را باطل مى كند پيش آيد; مثلاً بول از او بيرون آيد ولى كسى كه نمى تواند از بيرون آمدن بول و غائط خوددارى كند، اگر در بين نماز بول يا غائط از او خارج شود چنانچه به شيوه اى كه در احكام وضو گفته شد، رفتار نمايد نمازش باطل نمى شود و نيز اگر در بين نماز از زن مستحاضه خون خارج شود، در صورتى كه به شيوه استحاضه رفتار كرده باشد، نمازش صحيح است.

سوم از مبطلات نماز آن است كه دست ها را روى هم بگذارد.

(مسأله ٩١٤) هر گاه براى ادب دست ها را به عنوان جزء نمازش روى هم بگذارد، بنابر احتياط واجب بايد نماز را دوباره بخواند، ولى اگر از روى فراموشى يا ناچارى يا براى كار ديگر مثل خاراندن دست و مانند آن، دست ها را روى هم بگذارد اشكال ندارد.

چهارم از مبطلات نماز آن است كه بعد از خواندن حمد، «آمين» بگويد. ولى اگر اشتباهاً يا از روى ناچارى بگويد، نمازش باطل نمى شود.

پنجم از مبطلات نماز آن است كه عمداً يا از روى فراموشى پشت به قبله كند، يا به