(مسأله ٨٢١) كسى كه خوابيده نماز مى خواند، اگر در بين نماز بتواند بنشيند، بايد مقدارى را كه مى تواند نشسته بخواند، و نيز اگر مى تواند بايستد، بايد مقدارى را كه مى تواند ايستاده بخواند. ولى تا بدنش آرام نگرفته بايد چيزى نخواند.

(مسأله ٨٢٢) كسى كه نشسته نماز مى خواند اگر در بين نماز بتواند بايستد، بايد مقدارى را كه مى تواند، ايستاده بخواند ولى تا بدنش آرام، نگرفته، بايد چيزى نخواند.

(مسأله ٨٢٣) كسى كه مى تواند بايستد اگر بترسد كه به واسطه ايستادن، مريض شود يا ضررى به او برسد، مى تواند نشسته نماز بخواند و اگر از نشستن هم بترسد، مى تواند خوابيده نماز بخواند.

(مسأله ٨٢٤) اگر انسان احتمال بدهد كه تا آخر وقت بتواند ايستاده نماز بخواند، احتياط واجب آن است كه نماز را تأخير بيندازد.

قرائت

(مسأله ٨٢٥) در ركعت اول و دوم نمازهاى واجب يوميه، انسان بايد، اول حمد و بعد از آن يك سوره تمام بخواند.

(مسأله ٨٢٦) اگر وقت نماز تنگ باشد، يا انسان ناچار شود كه سوره را نخواند، مثلا بترسد كه اگر سوره را بخواند، دزد يا درنده، يا چيز ديگرى به او صدمه بزند، نبايد سوره را بخواند و اگر براى كار مهمّى عجله داشته باشد مى تواند سوره را نخواند.

(مسأله ٨٢٧) اگر عمداً سوره را پيش از حمد بخواند نمازش باطل است و اگر اشتباهاً سوره را پيش از حمد بخواند و در بين آن يادش بيايد، بايد سوره را رها كند و بعد از خواندن حمد، سوره را از اول بخواند.

(مسأله ٨٢٨) اگر حمد و سوره يا يكى از آنها را فراموش كند و بعد از رسيدن به ركوع بفهمد، نمازش صحيح است.