(مسأله ٧٨٣) كسى كه اذان و اقامه ديگرى را مى شنود مستحب است هر قسمتى را كه مى شنود بگويد ولى از (حى على الصلاة) تا (حى على خير العمل) را به اميد ثواب بگويد.

(مسأله ٧٨٤) اگر مرد اذان زن را با قصد لذت بشنود، اذان از مرد ساقط نمى شود، بلكه اگر قصد لذت هم نداشته باشد، ساقط شدن اذان اشكال دارد.

(مسأله ٧٨٥) اذان و اقامه نماز جماعت را بايد مرد بگويد، ولى در جماعت زنان اگر زن اذان و اقامه بگويد كافى است.

(مسأله ٧٨٦) اقامه بايد بعد از اذان گفته شود و اگر قبل از اذان بگويند صحيح نيست.

(مسأله ٧٨٧) اگر كلمات اذان و اقامه را بدون ترتيب بگويد، مثلا حى على الفلاح را پيش از حى على الصلاة بگويد، بايد از جايى كه ترتيب به هم خورده، دوباره بگويد.

(مسأله ٧٨٨) بايد بين اذان و اقامه فاصله نيندازد و اگر بين آنها به قدرى فاصله بيفتد، كه اذانى را كه گفته اذان اين اقامه حساب نشود، مستحب است دوباره اذان و اقامه را بگويد و نيز اگر بين اذان و اقامه و نماز به قدرى فاصله بيندازد كه اذان و اقامه آن نماز حساب نشود، مستحب است دوباره براى آن نماز، اذان و اقامه بگويد.

(مسأله ٧٨٩) اذان و اقامه بايد به عربى صحيح گفته شود، پس اگر به عربى غلط بگويد، يا به جاى حرفى حرف ديگر بگويد يا مثلا ترجمه آنها را به فارسى بگويد صحيح نيست.

(مسأله ٧٩٠) اذان و اقامه بايد بعد از داخل شدن وقت نماز گفته شود و اگر عمداً يا از روى فراموشى پيش از وقت بگويد باطل است.

(مسأله ٧٩١) اگر پيش از گفتن اقامه شك كند كه اذان گفته يا نه، بايد اذان را بگويد، ولى اگر مشغول اقامه شود و شك كند كه اذان گفته يا نه گفتن اذان لازم نيست.

(مسأله ٧٩٢) اگر در بين اذان يا اقامه پيش از آنكه قسمتى را بگويد شك كند كه قسمت پيش از آن را گفته يا نه، بايد قسمتى را كه در گفتن آن شك كرده بگويد، ولى اگر در حال گفتن قسمتى از اذان يا اقامه شك كند كه آنچه پيش از آن است گفته يا نه، گفتن آن لازم نيست.

(مسأله ٧٩٣) مستحب است انسان در موقع گفتن اذان، رو به قبله بايستد و با وضو يا