(مسأله ٥٠٢) بعد از غسل، واجب است ميّت را حنوط كنند. يعنى به پيشانى و كف دست ها و سر زانوها و سر دو انگشت بزرگ پاهاى او كافور بگذارند. و مستحب است به سر بينى ميّت هم كافور بمالند و بايد كافور، ساييده و تازه باشد و اگر به واسطه كهنه بودن، عطر او از بين رفته باشد كافى نيست.

(مسأله ٥٠٣) احتياط مستحب آن است كه اول كافور را به پيشانى ميّت بمالند و در جاهاى ديگر هم ترتيب لازم نيست.

(مسأله ٥٠٤) كسى كه براى حج، احرام بسته است، اگر پيش از تمام كردن سعى صفا و مروه بميرد، حنوط كردن او جايز نيست و نيز اگر در احرام عمره پيش از آن كه موى خود را كوتاه كند بميرد نبايد او را حنوط كنند.

(مسأله ٥٠٥) زنى كه شوهر او مرده و هنوز عده اش تمام نشده، اگرچه حرام است خود را خوشبو كند ولى چنانچه بميرد حنوط او واجب است.

(مسأله ٥٠٦) مكروه است ميّت را با مشك و عنبر و عود و عطرهاى ديگر خوشبو كنند يا براى حنوط اينها را با كافور مخلوط نمايند.

(مسأله ٥٠٧) مستحب است، قدرى تربت حضرت سيّد الشّهدا(عليه السلام) را با كافور مخلوط كنند ولى بايد از آن كافور به جاهايى كه بى احترامى مى شود نرسانند و نيز بايد تربت به قدرى زياد