(مسأله ٣٥) اگر به چيز نجسى كه عين نجاست در آن نيست يك مرتبه باران ببارد، جايى كه باران به آن برسد پاك مى شود. و در فرش و لباس و مانند اينها فشار لازم نيست. به شرط آنكه آبى كه با آن شسته شده از آن جدا شود. ولى باريدن دو سه قطره فايده ندارد، بلكه بايد طورى باشد كه باران روى زمين سخت جارى شود.

(مسأله ٣٦) اگر باران، به عين نجس ببارد و به جاى ديگر ترشح كند، بايد از آن اجتناب نمود.

(مسأله ٣٧) اگر بر سقف عمارت يا روى بام آن عين نجاست باشد، تا وقتى باران به بام مى بارد; آبى كه به چيز نجس رسيده و از سقف يا ناودان مى ريزد پاك است. و بعد از قطع شدن باران اگر معلوم باشد آبى كه مى ريزد به چيز نجس رسيده است نجس مى باشد.

(مسأله ٣٨) زمين نجسى كه باران بر آن ببارد پاك مى شود. و اگر باران بر زمين جارى شود و به جاى نجسى كه زير سقف است برسد; آن را نيز پاك مى كند. مشروط بر اين كه، هنگام رسيدن به زير سقف، باران قطع نشده باشد.

(مسأله ٣٩) خاك نجسى كه به واسطه باران گل شود و آب آن را فرا گيرد پاك است; اما اگر فقط رطوبت به آن برسد پاك نمى شود.

(مسأله ٤٠) هرگاه آب باران در جايى جمع شود، اگرچه كمتر از كر باشد چنانچه موقعى كه باران مى آيد، چيز نجسى را در آن بشويند و آب، بو يا رنگ يا مزه نجاست نگيرد، آن چيز نجس پاك مى شود.

(مسأله ٤١) اگر بر فرش پاكى كه روى زمين نجس است باران ببارد; و بر زمين نجس جارى شود، فرش، نجس نمى شود و زمين هم پاك مى گردد.