فقه خانواده - الهام نیا،علی اصغر - الصفحة ١٠٣ - ٥- خوش بینی
«احْذَرْ فُحْشَ الْقَوْلِ وَ الْكِذْبَ فَانَّهُما يُزْرِيانِ بِالْقائِلِ» [١]
از فحّاشى و دروغ بپرهيز كه ايندو، گوينده خود را كوچك مىكنند.
٣- هيچگاه به يكديگر دروغ نگويند.
٤- نام زشت بر يكديگر ننهند. قرآن مجيد مىفرمايد:
(وَ لا تَنابَزُوا بِالالْقابِ) [٢]
با القاب زشت، يكديگر را نخوانيد.
٥- عيبها و اشتباههاى يكديگر را به رخ نكشند و سخن نفرتانگيز نگويند.
٦- از دوستان و آشنايان، بهويژه از خانواده همسر به احترام ياد كنند و بد آنان را نگويند.
٥- خوشبينى
زناشويى؛ همدلى، يكرنگى، صداقت و صميميت را در پى دارد و زن و مرد پس از ازدواج، با هم يكى مىشوند و هريك، ديگرى را خود مىانگارد و در هنگام خطر حاضرند جانشان را فداى يكديگر كنند. رمز پيدايش و پويش چنين فضاى ارزشمندى، اعتماد و خوشبينى همسران نسبت به يكديگر است كه بايد همواره پاس داشته شود و از آسيبها مصون بماند.
همسران علاوه بر خوشبينى نسبت به يكديگر بايد زمينههاى بدبينى طرف مقابل را ايجاد نكنند؛ رفتارهاى مشكوك و نسنجيده، پنهانكارى،
[١] . شرح غررالحكم، ج ٢، ص ٢٧٩
[٢] . حجرات (٤٩)، آِیه ١١