فقه خانواده - الهام نیا،علی اصغر - الصفحة ٧٩ - ب - پاک کننده ها

خرما، مويز و كشمش و آب آن‌ها اگر جوش بيايد پاك و خوردن آن‌ها حلال است.

١٠- فقّاع كه از جو گرفته مى‌شود و به آن آبجو مى‌گويند، نجس است. ولى آبى كه به دستور طبيب از جو مى‌گيرند و به آن ماءالشعير مى‌گويند پاك است.

١١- عرق شتر نجاستخوار نجس است. و از عرق جنب از حرام بايد در نماز اجتناب كرد. [١]

ب- پاك‌كننده‌ها

١٠ چيز، نجاست را پاك مى‌كند و آن‌ها را مطهِّرات گويند؛ اوّل: آب، دوم: زمين، سوّم: آفتاب، چهارم: استحاله، پنجم: انتقال، ششم: اسلام، هفتم: تبعيّت، هشتم: برطرف شدن عين نجاست، نهم: استبراى حيوان نجاستخوار، دهم: غايب شدن مسلمان. [٢]

آب با چهار شرط، چيز نجس را پاك مى‌كند؛ اوّل: آن كه مطلق باشد؛ پس آب مضاف مانند گلاب و عرق بيد، چيز نجس را پاك نمى‌كند، دوم:

آن كه پاك باشد، سوّم: آن كه وقتى چيز نجس را مى‌شويند، آب، مضاف نشود و بو يا رنگ يا مزه نجاست هم نگيرد، چهارم آن كه بعد از آب‌كشيدن چيز نجس، عين نجاست در آن نباشد. [٣]

اگر چيز نجس را زير شيرى كه متّصل به كُر است، بشويند، آبى كه از آن چيز مى‌ريزد اگر متّصل به كر باشد و بو يا رنگ يا مزه نجاست نگرفته باشد، پاك است. [٤]

[١] . ر. ك: همان، مسائل ١٠٨-١٢٠

[٢] . توضيح‌المسائل، مسأله ١٤٨

[٣] . همان، مسأله ١٤٩

[٤] . همان، مسأله ٢١