فقه خانواده - الهام نیا،علی اصغر - الصفحة ١٤٧ - شرایط

اگر مرد براى طلاق، كسى را وكيل كند، وكيل نمى‌تواند شاهد هم باشد، چنان‌كه خود مرد نيز نمى‌تواند شاهد قرار گيرد. [١]

يادآورى؛ طلاق، مخصوص همسر دائمى است و همسر غيردائمى با اتمام مدّت يا بخشيدن آن از سوى شوهر، از مرد جدا مى‌شود و نيازى به صيغه طلاق نيست.

ب- شرايط طلاق‌دهنده‌

١- بلوغ (بنابر احتياط واجب)؛ پس، بنابر احتياط واجب، طلاق نابالغ، صحيح نيست؛ چه بى‌واسطه چه باواسطه وكيل، اگرچه مميّز و ده‌ساله باشد. [٢]

٢- عقل؛ بنابراين، طلاق شخص ديوانه صحيح نيست؛ چه ديوانگى‌اش دائمى باشد چه دوره‌اى. شخص مست و هركس كه به‌طريقى عقلش را از دست داده نيز مانند ديوانه است. [٣]

٣- قصد؛ يعنى شوهر به‌طور جدّى تصميم به طلاق داشته باشد.

بنابراين طلاق غيرمصمّم مثل كسى كه خواب است يا به‌طور سهوى و اشتباهى و شوخى صيغه طلاق را بخواند صحيح نيست. [٤]

٤- اختيار؛ به اين معنا كه اكراه و اجبارى در كار نباشد. پس اگر كسى را به ضرر مالى، جانى و آبرويى تهديد كنند كه زنش را طلاق دهد، چنين طلاقى صحيح نيست. [٥]

[١] . همان، مسأله ١٠

[٢] . همان، ص ٣٢٥، مسأله ١

[٣] . تحرير الوسيله، ج ٢، ص ٣٢٥، مسأله ١

[٤] . همان، ص ٣٢٦، مسأله ٣

[٥] . همان، مسأله ٣ و ٤