فقه خانواده - الهام نیا،علی اصغر - الصفحة ٢٦ - ج – سبیی

- پدر اصلى كودك رضاعى، نمى‌تواند با هيچ‌يك از فرزندان پدر رضاعى او ازدواج كند؛ چنان‌كه نمى‌تواند با فرزندان نسبى مادر رضاعى كودك، ازدواج كند. [١]

- اگر مادربزرگى، نوه دخترى خود را با شرايط يادشده شير بدهد، مادر كودك بر همسرش حرام مى‌شود و عقد ازدواج آن‌ها باطل مى‌گردد. [٢]

- اگر كسى در تحقّق شيرخوارگى يا برخى از شرايط آن از نظر كمّى و كيفى ترديد داشته باشد بايد بنا را بر عدم محرميت بگذارد. [٣]

ج- سببى‌

پيمان زناشويى نيز، سبب محرميت ميان برخى از افراد دو فاميل مى‌شود كه در جدول زير آمده است:

كسانى كه به داماد، محرم مى‌شوندكسانى كه به عروس، محرم مى‌شوندمادر و مادربزرگ‌هاى عروس به‌بالاپدر و پدربزرگ‌هاى داماد به‌بالادختر زن (نادخترى) و نوه‌هاى او تا آخرپسر شوهر (ناپسرى) و نوه‌هاى او تا آخرزن پدر (نامادرى) شوهر مادر (ناپدرى) زن پسر (عروس) شوهر دختر (داماد) نواده‌هاى پسرى زن تا آخرنواده‌هاى دخترى شوهر تا آخر [٤] [٥]

[١] . همان، ص ٢٧١، مسأله ١٢

[٢] . همان، ص ٢٧٢، مسأله ١

[٣] . همان، ص ٢٧٥، مسأله ٥

[٤]اين نوع محرميت در صورتى تحقّق مى‌يابد كه مرد با همسر خود، آميزش كرده باشد

[٥] . تحريرالوسيله، ج ٢، ص ٢٧٧، مسأله ١-٣ و توضيح‌المسائل، مسأله ٢٣٨٩