فقه خانواده - الهام نیا،علی اصغر - الصفحة ٦٦ - د- حق حضانت

٢- پدر

حقّ حضانت پسر پس از دوسالگى و دختر پس از هفت‌سالگى از آن پدر است و اگر مادر پيش از اتمام حقّ حضانتش از پدر جدا شود و ازدواج مجدّد كند، حقّ حضانت به پدر منتقل مى‌شود. [١]

با مرگ پدر، حقّ حضانت به مادر منتقل مى‌شود- خواه ازدواج كند يا نكندچنان‌كه اگر مادر در دوران حضانت خويش از دنيا برود، حقّ حضانت از آنِ پدر مى‌گردد. [٢]

٣- خويشان‌

با فقدان پدر و مادر، حقّ حضانت از آن خويشان كودك است و نخست به جدّ پدرى او مى‌رسد و اگر او يا وصىّ او نباشد، ديگر خويشان كودك- طبق اولويت ارثى- حقّ حضانت مى‌يابند و در صورت تعدّد و تساوى آن‌ها ميان‌شان قرعه انداخته مى‌شود. [٣]

يك مسأله: حضانت با بلوغ و رشد [٤] فرزند به پايان مى‌رسد و ديگر هيچ‌كس- حتّى والدين- حقّ حضانت بر او را ندارند، بلكه جوان، اختيار خود را دارد؛ خواه پسر باشد يا دختر. [٥]

[١] . تحريرالوسيله، ج ٢، ص ٣١٣، مسأله ١٦

[٢] . همان، مسأله ١٧

[٣] . همان

[٤]منظور رشد عقلى و فكرى است به گونه‌اى كه فرد بتواند خود را اداره كند

[٥] . همان، مسأله ١٨