مستحب است براى پسر، حيوان نر و براى دختر، حيوان ماده، عقيقه كنند و مستحب است عقيقه در روز هفتم ولادت انجام پذيرد و هرقدر تأخير بيفتد، استحباب آن ساقط نمى‌شود و از هنگام بلوغ تا آخر عمر بر خود شخص مستحب است عقيقه خود را بدهد و پس از مرگ او نيز بر بازماندگانش مستحب است از سوى او عقيقه تولّدش را بدهند.

عقيقه بايد حتماً حيوان باشد و صدقه قيمت آن كافى نيست و مستحب است ران حيوان را به ماما اختصاص دهند و در پخش آن به‌شكل خام يا پخته مخيّرند، چنان‌كه مى‌توانند آن را بپزند و دست‌كم، ده نفر مؤمن را به خوردن آن دعوت كنند و هرچه مؤمنان بيشتر باشند بهتر است و آنان پس از صرف غذا براى كودك دعا كنند. [١]

ج- دوران شيرخوارگى‌

مستحب است كودك از شير مادرش تغذيه كند؛ زيرا شير مادر، بابركت‌تر از شير ديگران است. مگر آن كه برخى جهات، مانند شرافت و طهارت شير ديگران يا خباثت مادر، شير ديگرى را در اولويت قرار دهد. [٢]

دوران كامل شيرخوارگى، دو سال تمام (٢٤ ماه قمرى) است و تا ٢١ ماه نيز مى‌توان آن را كاهش داد، ولى در صورت امكان و بدون ضرورت، نبايد بيش از آن كاهش دهند. [٣]

[١] . همان، ص ٣١١، مسأله ٩-١٠

[٢] . تحريرالوسيله، ج ٢، ص ٣١٢، مسأله ١٤

[٣] . همان، مسأله ١٥