احتياط واجب آن است كه فرزند، وصيّت پدرش را رد نكند، ولى بر ديگران، پذيرش وصيّت واجب نيست، حتّى وصىّ پس از پذيرش و در زمان حيات وصيّت‌كننده مى‌تواند آن را پس بدهد به‌شرط آن‌كه به وصيّت‌كننده ابلاغ كند. ولى اگر وصيت را بپذيرد و تا مرگ وصيّت‌كننده آن را رد نكند يا اگر رد كند به اطّلاع او نرساند، اجراى وصيّت بر وصى واجب است. بلكه اگر وصى پس از مرگ وصيّت‌كننده از وصيّت اطّلاع يابد حق رد آن را ندارد و بايد آن را اجرا كند. [٢]

راه ثابت‌شدن وصيّت‌

١- كسى كه مى‌خواهد وصيّت كند، با اشاره‌اى كه مقصودش را بفهماند، مى‌تواند وصيّت كند. [٣]

٢- اگر نوشته‌اى به امضا يا مهر ميّت ببينند، چنانچه مقصود او را بفهماند و معلوم باشد كه براى وصيّت كردن نوشته، بايد مطابق آن عمل كنند. [٤]

٣- شهادت زنان و مردان عادل و نيز قسم خوردن و شهادت كافر ذمى عادل نيز در برخى موارد مسموع است. [٥]

٢- ارث‌

ارث و ميراث در لغت به اموالى گفته مى‌شود كه از مردگان به زندگان‌

[١] . همان، ص ١٠٢، مسأله ٣٨

[٢] . همان، مسأله ٤١

[٣] . توضيح‌المسائل، مسأله ٢٦٩٥

[٤] . همان، مسأله ٢٦٩٦

[٥] . ر. ك: همان، مسأله ٢٧٢٥ و تحريرالوسيله، ج ٢، ص ١٠٨، مسأله ٦٣