بیت المال و حقوق آن - بینش، عبدالحسین - الصفحة ٢٥ - ٣ اهمیت بیت المال
بدوزم، چه پشت شترم زخم شده بود.
رسول خدا ٦ فرمود:
اما حق من از اين گروهه مال تو باشد.
مرد انصارى گفت:
اگر كار به اين سختى است نيازى به آن ندارم.
و آن را ميان غنايم انداخت. [١]
آرى، حتى نخ و سوزن و يك گروهه نخ مويى را هم نمىتوان بدون اجازه و پيش از تقسيم تصرف كرد. شايد باوركردنى نباشد، اما حقيقت دارد.
امير مؤمنان، على ٧ در پاسخ عبدالله بن زمعه كه از آن حضرت درخواست مالى كرده بود، فرمود:
«إنَّ هذَا المالَ لَيْسَ لى وَ لالَكَ وَ إِنَّما هُوَ فَيْىءٌ لِلْمُسْلِمينَ وَ جَلْبُ أَسْيافِهِمْ، فَإِنْ شَرِكْتَهُمْ فِى حَرْبِهِمْ كانَ لَكَ مِثْلُ حَظِّهِمْ وَ إِلَّا فَجَناةُ أَيْدِيهِمْ لا تَكُونُ لِغَيْرِ أَفْواهِهِمْ» [٢]
اين مال نه از آن من است و نه از آن تو، بلكه غنيمت مسلمانان و دست آورد شمشيرهاى ايشان است. پس اگر با آنها در كارزارشان شريك بودهاى تو را هم مانند آنان نصيب و بهره مىرسد و اگر نه، چيده دستهاى آنان براى دهنهاى ديگران نمىباشد!
[١] - تاريخ پيامبر اسلام، محمد ابراهيم آيتى، چاپ دوم، ص ٥٦٢، به نقل از سيرۀ ابن هشام، ج ٤، ص ١٣٤-١٣٥
[٢] - نهج البلاغه، فيض الاسلام، خطبۀ ٢٢٣، ص ٧٢٨