احکام حقوقی اسلام - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٦٣ - دفاع از حریم

دفاع از مال‌

انسان حق دارد كه از اموال خود- در حد توان- مراقبت كند و حكم اين قسم از دفاع را مى‌خوانيم:

١- بدون ترديد، انسان حق دارد- در حد توان خود- دزد را از مال خويش دور كند [١].

٢- اگر كسى به مال انسان يا خانواده‌اش هجوم برد، مى‌تواند مهاجم را به هر وسيله ممكن براند، اگر چه به كشته شدن مهاجم منجر شود [٢].

٣- اگر مدافع براى راندن دزد، چاره‌اى جز زدن و مجروح كردن او ندارد، [چنين كند و در اين صورت‌] ضمانى در كار نيست [٣].

٤- در صورتى كه دزد پس از كتك خوردن، راه گريز در پيش گيرد، از زدن او بايد خوددارى شود و در صورت ادامه، اگر صدمه‌اى وارد شد، ضامن است [٤].

٥- چنانچه دزد را دستگير كند، كتك زدن، كشتن و مجروح كردن او جايز نيست [و بايد به مقامات قضايى تحويل دهد] و اگر صدمه‌اى بر او وارد شود، ضامن خواهد بود [٥].

٦- اگر كسى [تنها] به قصد گرفتن مالى حمله كند، دفاع واجب نيست و احتياط آن است كه در صورت يقين به كشته شدن، بلكه در صورت احتمال كشته شدن، تسليم شود [و شايسته نيست كه جان خود را براى حفظ مال به خطر بيندازد [٦].]

دفاع از حريم‌

«حريم»، عبارت است از آنچه كه دفاع و حمايت از آن واجب باشد. از اين رو، به زنان خانواده اعم از مادر، همسر و خواهر و همچنين فرزندان اعم از دختر و پسر «حريم» گفته‌

[١] - تحريرالوسيله، ج ١، مسألۀ ١.

[٢] - همان، ص ٤٨٨، مسألۀ ٥.

[٣] - تحريرالوسيله، ج ٢، ص ٤٩٠، مسألۀ ٢٥.

[٤] - همان.

[٥] - همان، مسألۀ ٢٢.

[٦] - همان، ص ٤٨٨، مسألۀ ١٠.