احکام حقوقی اسلام - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٨١ - اقلیتهای مذهبی و نظر اسلام در باره آنها
اقلّيتهاى مذهبى و نظر اسلام درباره آنها
«اقلّيت مذهبى» گروهى اندك از مردم يك كشور يا يك شهر را گويند كه پيرو دين يا كيشى مخالف عموم مردم آن شهر يا كشور باشند [١].
در اسلام «اقلّيت مذهبى» به كسانى گفته مىشود كه پيرو يكى از اديان يهودى، مسيحى و يا زرتشتى [٢] [و داراى تابعيت كشور اسلامى] باشند و بين مذهبهاى مختلف آنان مانند كاتوليك، پروتستان و غير آنها تفاوتى نيست، اگر چه در فروع و بعضى از اصول، اختلاف داشته باشند [٣].
اسلام اقلّيتهاى مذهبى را مورد عنايت قرار داده و براى آنان احترام قايل است. هيچ حكومتى در دنيا مانند حكومت اسلامى ضامن آزادى و حقوق ملّى اقلّيتها نمىباشد.
امام خمينى «رحمه الله» در اين باره مىفرمايد:
- اقلّيتهاىمذهبى ... نيز بايد ازحقوق طبيعى خودشان، كه خداوند براىهمه انسانهاقرارداده است، بهرهمند شوند. ما به بهترين وجه ازآنان نگهدارى مىكنيم [٤].
- اسلام نسبت به اقلّيتهاى مذهبى احترام قايل است و ... هميشه با آنها به طور مسالمتآميز رفتار كرده است [٥].
[١]- لغت نامۀ دهخدا، واژۀ «اقليت»
[٢] - يهود و نصارا جزو اهل كتاب و زرتشتيان ملحق به اهل كتاب هستند.
[٣] - ر. ك. تحرير الوسيله، ج ٢، ص ٤٩٧، مسألۀ ١.
[٤] - صحيفۀ نور، ج ٣، ص ٤٨.
[٥] - همان، ج ٤، ص ٢٠٥.