سرك كشيدن به خلوتگاه و اندرون خانه ديگران، كه با نگاه آلوده و حرام همراه باشد، در قرآن كريم و روايات نهى شده است. خداوند، مؤمنان را به پاك چشمى سفارش كرده، مى‌فرمايد:

( قُلْ لِلْمُؤْمِنينَ يَغُضُّوا مِنْ ابْصارِهِمْ وَ يَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذلِكَ ازْكى‌ لَهُمْ) [٢]

به مؤمنان بگو: چشم‌هاى خود را [از نگاه به نامحرمان‌] فرو گيرند و دامان خود را حفظ كنند اين براى آنان پاكيزه‌تر است.

رسول خدا «٧» مى‌فرمايد:

«مَنْ اطْلَعَ فى‌ بَيْتِ جارِهِ فَنَظَرَ الى‌ عَوْرَةِ رَجُلٍ اوْ شَعْرِ امْرَأَةٍ اوْ شَىْ‌ءٍ مِنْ جَسَدِها كانَ حَقيقاً عَلَى اللَّهِ انْ يُدْخِلَهُ النَّارَ» [٣]

كسى كه به خانه همسايه‌اش سَرَك بكشد و به عورت مرد يا موى زنى و يا به قسمتى از بدن او نظاره كند، سزاوار است كه خداوند او را داخل آتش كند.

برخى از احكام حق دفاع در برابر اين گونه كارهاى غير مجاز، عبارت است از:

١- كسى كه به قصد نظاره كردن چيزهاى غير مجاز و حرام، بر نواميس قومى سرك بكشد آن قوم حق دارند و بلكه واجب است او را از چنين كارى باز دارند و چنانچه دست برنداشت با كتك زدن و مانند آن او را برانند. اگر باز هم ترك نكرد، با پرتاب سنگ و حتى وسايل كُشنده او را برانند و چنانچه در اين صورت، مجروح يا كشته شود، خونش هدراست [٤].

٢- اگر كسى از فاصله دور با وسايل جديد [مانند دوربين‌] به نواميس مردم نظاره كند، حكم كسى را دارد كه از فاصله نزديك سرك مى‌كشد و دفع او جايز، بلكه واجب است و

[١] - تحريرالوسيله، ج ١، ص ٤٩١، مسألۀ ٢٧.

[٢] - نور (٢٤)، آيۀ ٣٠.

[٣] - بحار الانوار، ج ١٠٤، ص ٣٧.

[٤] - تحرير الوسيله، ج ١، ص ٤٩١، مسألۀ ٣٠.