با ارزش‌ترين دارايى انسان، كه در حفظ آن بايد كوشيد، گوهر وجود و جان آدمى است و انسان براى دفاع از جان خود و بستگانش، حق دارد هر تدبيرى بينديشد و با هر وسيله‌اى كه مى‌تواند دفاع كند و بر او واجب است كه در مقام دفاع، نهايت سعى خود را براى دفع مهاجم به كار گيرد. بعضى از مسائل مربوط به اين موضوع را در اين جا مى‌خوانيم:

١- اگر مهاجم به كسى هجوم آورد تا ظالمانه او را بكشد، بر او واجب است با هر وسيله ممكن، از خود دفاع كند و تسليم شدن و پذيرفتن ظلم جايز نيست [١].

٢- در صورتى كه (مهاجم) به او حمله كند تا او را بكشد، واجب است دفاع نمايد، اگر چه بداند كشته مى‌شود و چنانچه احتمال كشته شدن دهد، به طريق اولى‌، بايد دفاع كند. [٢]

٣- اگر مهاجم به قصد كشتن به انسان حمله كند، واجب است از خويش دفاع كند، اگر چه بداند دفاع او بى ثمر است و حق تسليم شدن ندارد [٣].

٤- اگر به بستگان كسى- از قبيل فرزند، پدر، برادر و يا بقيه كسانى كه با او مرتبط هستند، حتى خدمتگزار- به قصد ظالمانه كشتن هجوم آورند، جايز، بلكه واجب است از ايشان دفاع كند، اگر چه به كشته شدن مهاجم منجر شود [٤].

[١]- تحرير الوسيله، ج ١، ص ٤٨٧، مسألۀ ٢.

[٢] - همان، ص ٤٨٨، مسألۀ ١٠.

[٣] - همان، ص ٤٨٩، مسألۀ ١٢.

[٤] - همان، مسألۀ ٣.