٣- قصاص بينى: در مورد بينى، قصاص وجود دارد و بينى شامه دار به بينى اى كه قدرت استشمام ندارد قصاص مى‌شود [١]. اگر كسى قسمتى از بينى ديگرى را قطع كند، آنچه قطع شده نسبت به اصل آن اندازه‌گيرى مى‌شود و به اندازه آن، از بينى جانى قطع مى‌گردد [٢].

٤- قصاص زبان و لب: لب در مقابل لب در صورت برابر بودن محل، قصاص مى‌شود. پس لب بالا به ازاى لب بالا و لب پايين به ازاى لب پايين قصاص مى‌شود. [٣] قصاص در زبان و بعضى از آن در مقابل بعضى از آن به شرط تساوى در نطق، ثابت مى‌شود. [٤]

٥- قصاص دندان: در دندان، به شرط مساوى بودن محل، قصاص وجود دارد.

بنابراين، دندانى كه در فكّ بالاست در مقابل دندانى كه در فكّ پايين است و نيز عكس آن و همچنين دندانى كه در سمت راست است در مقابل دندان سمت چپ و عكس آن و همچنين دندان ثنايا در مقابل رباعيه يا آسياب يا ناب يا خنده و عكس آن، در آورده نمى‌شود [٥].

[١] - تحريرالوسيله، ج ٢، ص ٥٤٦، مسأله ٢٨

[٢] - همان، مسأله ٢٩

[٣] همان، مسأله ٣٠

[٤] - همان، ص ٥٤٧، مسأله ٣١

[٥] - همان، مسأله ٣٣