تاريخ سياسى معاصر ايران
 
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص

تاريخ سياسى معاصر ايران - نظرپور، مهدی - الصفحة ٢٣١

كامل به راهپيمايى باشكوهى دست زدند. «١» بعضى از شعارهاى مردم در اين روز عبارت بودند از: «نهضت ما حسينى است، رهبر ما خمينى است»، «تا مرگ شاه خائن نهضت ادامه دارد». «زندانى سياسى آزاد بايد گردد، جمهورى اسلامى ايجاد بايد گردد.» هر چند اين مراسم در بعضى از شهرها به خاك و خون كشيده شد، ولى در تهران بدون درگيرى به پايان رسيد. تظاهرات اين روز به تاريخ سياسى معاصر ايران ٢٤٢ تحصن روحانيون و مردم در مسجد دانشگاه ص : ٢٤١ عنوان نقطه عطفى در مبارزات مردم عليه رژيم محسوب شد و بعضى از خبرگزاريها به تفصيل به مخابره آن پرداختند.
حضرت امام خمينى در اعلاميه‌اى كه به مناسبت عيد سعيد فطر صادر كرد، ضمن ارائه رهنمودهاى لازم به مردم از ارتشيان كه در اين مراسم به روى مردم آتش نگشودند، تشكر كرد و از آنها خواست كه دست از حمايت رژيم برداشته، به مردم بپيوندند. «٢» ب- كشتار هفده شهريور:
تظاهرات هر روزه در شهرهاى گوناگون ايران از جمله تهران با شدت هر چه تمامتر ادامه يافت. از جمله در تهران، مردم هرروز در خيابانهاى مختلف بويژه درميدان ژاله (شهدا) تجمع كرده به شعارهاى اسلامى و ضد رژيم ادامه مى‌دادند. تظاهرات در شانزده شهريور در اين محل و ساير شهرها از شدت بيشترى برخوردار بود؛ بطورى كه شاه در مصاحبه‌اى با خبرنگار «نيوزويك» از روز شانزده شهريور به عنوان روز سختى كه سقوطش خيلى نزديك بود، ياد مى كند.
وى معتقد بود كه در اين روز مردم هر چيزى را كه اراده مى‌كردند، حتى سقوط كامل رژيم را به دست مى‌آوردند. «٣» به همين جهت ساعت شش صبح روز (جمعه) در شهرهاى تهران، قم، كرج، تبريز، قزوين، آبادان، شيراز، جهرم و كازرون، اعلام حكومت نظامى شد. مردم تهران مانند روزهاى قبل در ميدان ژاله تجمع كرده، با آرامش كامل مشغول شعار دادن بودند كه‌