تاريخ سياسى معاصر ايران
 
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص

تاريخ سياسى معاصر ايران - نظرپور، مهدی - الصفحة ٢٠٢

واگذار شد. در واقع، تأسيس اين حزب به تشكيل «كانون مترقّى» در ١٣٤٠ كه اعضاى آن همگى از مقامهاى عالى رتبه مملكتى كه در رأس آنها «حسنعلى منصور» بود برمى‌گشت. پس از ترور منصور به واسطه انعقاد كاپيتولاسيون و تبعيد حضرت امام (ره) اين حزب در زمان نخست‌وزيرى هويدا به فعّاليت خود ادامه داد و موفّقيتهاى چشمگيرى را در انتخابات مجلس به دست آورد. اعضاى حزب ملّيون نيز پس از تشكيل حزب ايران نوين به اين حزب پيوستند.
ج- حزب رستاخيز ايران‌ در اواخر سال ١٣٥٣ ه. ش شاه با هدف اعمال كنترل هر چه بيشتر امور، تشكيل اين حزب را بطور رسمى اعلام و كليه احزاب موجود را منحل كرد. وى در سخنان خود بطور صريح اعلام كرد كه همه بايد به عضويت اين حزب درآيند. در غير اين‌صورت بايد از ايران خارج شوند. سه اصل اساسى و تغيير ناپذير حزب عبارت بودند از: نظام شاهنشاهى، قانون اساسى و انقلاب شاه و ملّت اينها اصولى بودند كه بطور اجبار بايد هر ايرانى بپذيرد و گرنه از نظر شاه، ايرانى نبود و محكوم به خروج از ايران بود.
حضرت امام (ره) پس از تشكيل اين حزب، به دليل مخالفت آن با اسلام و مصالح ملّت مسلمان ايران، عضويت در اين حزب را تحريم كرد. «١» تغييرات قانون اساسى‌ قانون اساسى و متمم آن كه دستاورد نهضت مشروطيت بود همواره درطول حكومت پهلوى چندين بار مورد دستبرد خاندان پهلوى قرار گرفت. اولين بار در سال ١٣٠٤ ه. ش توسط رضاخان ودر جهت انقراض سلطنت قاجاريه و موروثى كردن آن در خاندان پهلوى تغيير يافته بود. در همين راستا، رضاخان به عنوان اولين پادشاه خاندان پهلوى به قدرت رسيد. در رودان سلطنت محمدرضاشاه بارها قانون اساسى مشروطيت در جهت واگذارى اختيارات بيشترى به شاه مورد دستبرد قرار گرفت. اين درحالى بود كه شاه طبق‌