تاريخ سياسى معاصر ايران
 
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص

تاريخ سياسى معاصر ايران - نظرپور، مهدی - الصفحة ٢١٧

خلاصه‌ رژيم محمد رضا پهلوى در دوران اختناق علاوه بر فعاليتهاى سركوب كننده دست به فعاليتهاى فرهنگى نيز جهت تثبيت خود زد كه مهمترين آنها برپايى جشنهاى متعدد از جمله جشن ٢٥٠٠ ساله شاهنشاهى، جشن تاجگذارى، جشن فرهنگ و هنر و ساير جشنها بود. هدفهاى كلى شاه از برگزارى اين جشنها، قدرت نمايى، مأيوس كردن مخالفان، اشاعه فرهنگ مبتذل غرب و ... بود.
على رغم جوّ خفقان و سركوب رژيم شاه، گروهها و سازمانهاى مختلفى در دهه‌هاى ١٣٤٠ ه. ش. و ١٣٥٠ ه. ش. تشكيل شد كه مهمترين آنها جمعيت مؤتلفه اسلامى، حزب ملل اسلامى، سازمان مجاهدين خلق و چريكهاى فدايى خلق بودند.
جمعيت مؤتلفه اسلامى پس از آزادى امام (ره) از زندان و با نظر ايشان تشكيل شد. هدف اين گروه انجام فعاليتهاى فرهنگى و آموزشى بود، اما پس از تبعيد امام (ره) شاخه نظامى نيز به آن افزوده شد و عملياتهاى نظامى نيز انجام داد كه مهمترين عمليات آنها ترور حسنعلى منصور نخست وزير وقت و امضا كننده قرارداد كاپيتولاسيون و عامل تبعيد حضرت امام (ره) بود.
حزب ملل اسلامى در سال ١٣٤٠ ه. ش. با تأكيد بر اسلام و قرآن و با هدف استقرار حكومت اسلامى تشكيل شد. اعضاى اين حزب كه بطور عمده دانشجويان و دانش آموزان بودند، به علت كم‌تجربگى و نفوذ يكى از عوامل غير معتقد به هدفهاى حزب، قبل از هرگونه اقدام مؤثر سركوب شدند.
عده‌اى از اعضاى جبهه ملّى و نهضت آزادى پس از سرخوردگى از اين گروهها در سال ١٣٤٤ ه. ش. سازمان مجاهدين خلق را تشكيل دادند. اين گروه كه دچار التقاط بين اسلام و مرام سوسياليستى شده بود مورد تأييد حضرت امام واقع نشد.
چريكهاى فدايى خلق گروه ديگرى بودند كه در ١٣٥٠ ه. ش. تشكيل شد و به علت دريافت ضربات مهلك از رژيم، وابستگى به خارج و همچنين مخالفت عقيدتى با مردم مسلمان ايران، چندان مورد توجه قرار نگرفت و سركوب شد.